Friday, 29 June 2012

ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច៖​ក្រុមហ៊ុន​ផ្ទះ​ល្វែង​ចំនួន​១៧​គ្មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ប្រកប​អាជីវកម្ម

2012-06-28
ក្រុម​ការងារ​អន្តរ​ក្រសួង ដើម្បី​គ្រប់​គ្រង​អាជីវកម្ម​អភិវឌ្ឍន៍​អចលនវត្ថុ នៃ​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច និង​ហិរញ្ញវត្ថុ រំលឹក​ប្រជាពលរដ្ឋ​ឲ្យ​បាន​ជ្រាប​ថា សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ផ្ទះ​ល្វែង ឬ​បុរី​ចំនួន​១៧ សាងសង់​គ្មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ពី​ស្ថាប័ន​ជំនាញ​ទេ

សេចក្តី​ជូន​ដំណឹង ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​២៥ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​២០១២ របស់​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច​បាន​បង្ហាញ​ឈ្មោះ​ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​១៧ សង់​គ្មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ រួម​មាន បុរី រុងរឿង Luxurious Apartment 240 បុរី អាកាសចរណ៍ សំណង់​ផ្ទះ​ល្វែង ម៉ៅ យឹម សំណង់​ផ្ទះ​ល្វែង តុល លន បុរី មនោរម្យ (ឫស្សីកែវ) បុរី សូនី បុរី កាំង ម៉េង Hawaii Apartment & Resort បុរី ពោធិចិនតុង បុរី ភូមិ​ខ្ញុំ បុរី​សែន​មនោរម្យ បុរី ទំនើប​ឡូស៊ីផេង បុរី វាលស្បូវ បុរី New York City ក្រុមហ៊ុន​ផ្ទះ​ល្វែង កូឡុន កម្ពុជា និង​សំណង់​ផ្ទះ​ល្វែង​រុក្ខជាតិ​បៃតង

មន្ត្រី​ជំនាញ​ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​១៧ នេះ កំពុង​លក់​លំនៅឋាន​របស់​ខ្លួន គ្មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ប្រកប​អាជីវកម្ម​អភិវឌ្ឍន៍​អចលនវត្ថុ ពី​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច ឲ្យ​ស្រប​តាម​ប្រកាស​ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​១៥ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០០៩ ស្តី​ពី​ការ​គ្រប់​គ្រង​អាជីវកម្ម​អភិវឌ្ឍន៍​អចលនវត្ថុ​នោះ​ទេ។
ទោះ​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច​បាន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ​ក្រុមហ៊ុន បុរី ឬ​ផ្ទះ​ល្វែង​គ្មាន​ច្បាប់ និង​អំពាវនាវ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ប្រយ័ត្ន​ប្រយែង​ក្នុង​ការ​ទិញ​ផ្ទះ​ក្តី ក៏​ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​បាន​សមាជិក​សភា​បក្ស​ប្រឆាំង និង​មន្ត្រី​សង្គម​ស៊ីវិល​រិះគន់​ធ្ងន់ធ្ងរ​ទៅ​វិញ។

លោក យ៉ែម បុញ្ញប្ញទ្ធិ អគ្គលេខាធិការ និង​ជា​សមាជិក​សភា​គណបក្ស សិទ្ធិ​មនុស្ស នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៨ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​២០១២ លោក​បាន​ចាត់​ទុក​ការ​គ្រប់​គ្រង់​របស់​ក្រសួង​ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​លើ​ក្រុមហ៊ុន​ សំណង់​ផ្ទះ​ល្វែង ឬ​បុរី ថា មាន​ភាព​អន់​ខ្សោយ និង​មិន​ទទួល​ខុស​ត្រូវ។

លោក​ថា ក្រសួង​ជំនាញ​គួរ​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ ឬ​ការពារ​សុវត្ថិភាព​ផ្នែក​ច្បាប់​ជូន​ពលរដ្ឋ មិន​មែន​ពលរដ្ឋ​រង​គ្រោះ​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ទេ ព្រោះ​រដ្ឋាភិបាល ឬ​ក្រសួង​ជំនាញ​ជា​អ្នក​អនុញ្ញាតិ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ផ្ទះ​ល្វែង ឬ​បុរី​សង់​សំណង់​គ្មាន​ច្បាប់ ប៉ុន្តែ​គ្មាន​វិធានការ​ទប់​ស្កាត់​ទៅ​វិញ។

លោក យ៉ែម បុញ្ញប្ញទ្ធិ៖ «ពេល​សំណង់​សង់​ហើយ ប្រជាពលរដ្ឋ​ទិញ​ហើយ ទើប​ប្រកាស​បែប​នេះ​ទៅ​វិញ។ ដូច្នេះ អ្នក​ដែល​រង​គ្រោះ គឺ​ប្រជាពលរដ្ឋ ដោយ​សារ​លោក​មិន​បាន​ដឹង ហើយ​ផ្ទះ​អាច​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត ដោយ​សារ​គ្មាន​ការ​ធានា​រ៉ាប់រង​ច្បាស់​លាស់ ខាត​បង់​ច្រើន​ណាស់។ ការ​ប្រឈម​មួយ​ទៀត គឺ​ការ​ខាត​បង់​ថវិកា​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​នេះ ជា​រឿង​មួយ​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ​បំផុត។ ខ្ញុំ​យល់​ថា ការ​គ្រប់​គ្រង​បែប​នេះ​មាន​ផល​វិបាក​ដល់​សង្គម​ធ្ងន់ធ្ងរ​មែន​ទែន»

មិន​ខុស​គ្នា​ទេ សម្រាប់​មន្ត្រី​សង្គម​ស៊ីវិល ក៏​បាន​រិះគន់​របៀប​គ្រប់​គ្រង​របស់​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​ក្រសួង​ជំនាញ នៃ​រាជ​រដ្ឋាភិបាល ជុំវិញ​ការ​អនុញ្ញាតិ​ឲ្យ​សំណង់​ផ្ទះ​ល្វែង ឬ​បុរី សាងសង់​គ្មាន​ច្បាប់។
លោក សន ជ័យ ជា​មន្ត្រី​សម្រប​សម្រួល​បណ្ដាញ​រួប​រួម ដើម្បី​គណនេយ្យ​ភាព​សង្គម ប្រចាំ​អាស៊ី​បូព៌ា និង​ប៉ាស៊ីហ្វិក។ លោក​ថ្លែង​ថា ការ​អនុញ្ញាតិ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ផ្ទះ​ល្វែង ឬ​បុរី រក​ស៊ី​ខុស​ច្បាប់ និង​ប្រាស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ស្ថាប័ន​ជំនាញ​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ។

លោក សន ជ័យ៖ «យើង​ចង់​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​បំពេញ​តួនាទី​ឲ្យ​បាន​គ្រប់​ ជ្រុង​ជ្រោយ។ ផ្ទះ​ដែល​បាន​ទិញ​ហើយ រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​តែ​បំពេញ​ភាព​ស្រប​ច្បាប់​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ ត្រូវ។ ពិសេស​ក្រសួង​រៀបចំ​ដែនដី ឲ្យ​មាន​វិធានការ​ជំរុញ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​តាម​គ្រប់​មធ្យោបាយ ដើម្បី​ឲ្យ​សំណង់​ស្រប​ច្បាប់​ជូន​ពលរដ្ឋ។ បើ​មិន​ដូច្នេះ​ទេ អ្នក​ដែល​រងគ្រោះ គឺ​ប្រជាពលរដ្ឋ ហើយ​អ្នក​ដែល​កេង​ចំណេញ​ពី​ផល​ប្រយោជន៍​នៃ​ការ​លក់​អាគារ គឺ​ក្រុមហ៊ុន ហើយ​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ទទួល​រង​ការ​ស្តី​បន្ទោស គឺ​រដ្ឋាភិបាល​ទៅ​វិញ​ទេ»

ទោះ​យ៉ាង​ណា ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច និង​ហិរញ្ញវត្ថុ បាន​ដាស់​ស្មារតី​ដល់​សាធារណជន មិន​គួរ​គប្បី​ទិញ​លំនៅឋាន​ខុស​ច្បាប់ ក្នុង​គម្រោង​ក្រុមហ៊ុន​ចំនួន​១៧ ដែល​ក្រសួង​បាន​ជូន​ដំណឹង​នេះ​ទេ ដរាប​ណា​ម្ចាស់​ក្រុមហ៊ុន​មិន​ទាន់​សង់​រួច ឬ​គ្មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​អភិវឌ្ឍន៍​អចលនវត្ថុ ពី​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច និង​ហិរញ្ញវត្ថុ​នោះ៕

Thursday, 28 June 2012

ហ៊ុន ម៉ានិត ត្រូវ​តែង​តាំង​ឲ្យ​ដោះស្រាយ​ជម្លោះ​ដី​ធ្លី

លោក ហ៊ុន​ ម៉ានិត (ស្តាំ)អម​ដំណើ​រឪពុក​​ទៅ​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​។ រូបៈ ជីវ័ន

ភ្នំពេញៈ លោក ហ៊ុន ម៉ានិត នាយរង​ខុទ្ទកាល័យ និង​ជា​កូន​ប្រុស​ទី២ របស់​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ ហ៊ុន សែន ត្រូវ​បាន​តែង​តាំង​ជា​អគ្គលេខាធិការ​រង​នៃ​អគ្គលេខាធិការ​ដ្ឋាន ជាតិ​ដោះស្រាយ​ទំនាស់​ដីធ្លី បន្ថែម​លើ​មុខងារ​បច្ចុប្បន្ន​។ នេះ​បើ​យោង​ទៅ​តាម​សៀវភៅ​ព្រះ រាជកិច្ច ដែល​បោះ​ផ្សាយ​ដោយ​ទីស្តីការ​គណៈ​រដ្ឋ​មន្ត្រី ចុះ​ថ្ងៃ​ទី១៥​ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​២០១២។

យោង​ទៅ​តាម​សៀវភៅ​ព្រះរាជកិច្ច​ឲ្យ​ដឹង​ថា លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី ហ៊ុន សែន បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​លើ​អនុក្រឹត្យ​នៅ​ថ្ងៃទី៧ ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០១២ តែង​តាំង​លោក ហ៊ុន ម៉ានិត ជា​អគ្គលេខាធិការរង​នៃ​អគ្គ​អាជ្ញាធរ​ជាតិ​ដោះស្រាយ​ទំនាស់​ដី​ធ្លី​បន្ថែម​ លើ​មុខងារ បច្ចុប្បន្ន​។ នៅ​ក្នុង​មាត្រា​ទី២ បាន​ចែង​ថា​ ៖ «​អនុក្រឹត្យ​នេះ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​ចុះ​ហត្ថលេខា​ត​ទៅ» ។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី១៣ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១២ លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី ហ៊ុន សែន បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​លើ​អនុក្រឹត្យ សម្រេច​ដំឡើង​ឋានន្តរស័ក្ដិ​ថ្នាក់​ វរសេនីយ៍​ឯក នាយ​ទាហាន​នៃ​កងយោធពល​ខេមរភូមិន្ទ ជូន​លោក​វរសេនីយ៍ទោ ហ៊ុន ម៉ានិត ជា​នាយករង នាយក​ដ្ឋាន​ស្រាវជ្រាវ​ចារកិច្ច​របស់​អគ្គបញ្ជាការ​ដ្ឋាន។

លោក ហ៊ុន ម៉ានិត ដែល​ត្រូវ​បាន​តែង​តាំង​ជា​អគ្គលេខាធិការ​រង​នៃ​អគ្គលេខាធិការដ្ឋាន អាជ្ញាធរ​ជាតិ​ដោះស្រាយ​ទំនាស់​ដី​ធ្លី​នា​ពេល​ថ្មី​ៗ​នេះ បាន​បដិសេធ​មិន​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ​ទេ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ពុធ​ ដោយ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ «ខ្ញុំ​មិន​អាច​ជឿ​ថា ជា​អ្នក​កាសែត​ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍​ទេ ព្រោះ​ពុំមាន​អ្វី​អាច​បញ្ជាក់​តាម​ទូរស័ព្ទ​បាន​ថា​ ជា​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​របស់ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍»​ បើ​ទោះ​ជា​លោក​និពន្ធ​នាយក​បាន​ឆ្លង​ឆ្លើយ​ជាមួយ​តាម​ទូរស័ព្ទ ដើម្បី​បញ្ជាក់​ក៏​ដោយ​។

លោក យឹម សុវណ្ណ អ្នក​នាំ​ពាក្យ​គណបក្ស​សមរង្ស៊ី​ បាន​ថ្លែង​ថា មាន​កូន​ខ្មែរ​ជា​ច្រើន​ដែល​មាន​បទ​ពិសោធនិង​មាន​សមត្ថភាព​នៅ​ក្នុង​តួនាទី​ របស់​រដ្ឋ ប៉ុន្តែ​ គួរ​ឲ្យ​សោកស្តាយ​ដែល​ពួក​គេ​ពុំ​មាន​ឱកាស​ដោយ​សារ​តែ​ប្រទេស​នេះ​អ្វីៗ សម្រេច​ដោយ​បុគ្គល​ម្នាក់​។ លោក​ថ្លែង​ថា​៖ «​ខ្ញុំ​សូម​ជូន​ពរ​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ទទួល​បាន​តំណែង​ថ្មី​នោះ​ធ្វើ​ការ​ បម្រើ​ប្រទេស​ជាតិ​ និង​រក​យុត្តិធម៌​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​រងគ្រោះ​ដោយ​សារ​តែ​ការពារ​ដី ធ្លី​តិចតួច​របស់​ពួក​គាត់»។​
លោក អំ សំអាត អ្នក​ស៊ើប​អង្កេត​ជាន់​ខ្ពស់​របស់​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​លីកាដូ​បាន​ថ្លែង​ ដែរ ថា នេះ​គឺជា​ការ​តែងតាំង​ថ្មី​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​ទាក់ទិន​ទៅ​នឹង​គោល​ នយោបាយ​ដោះស្រាយ​ដី​ធ្លី​ថ្មី ដែល​រដ្ឋាភិបាល​បាន​ចាត់​តាំង​កម្លាំង​យុវជន​ពិសេស​ចុះ​វាស់​វែង​ដី ធ្លី​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​។ លោក​ថ្លែង​ថា ៖ «យើង​សង្ឃឹម​ថា លោក​ហ៊ុន ម៉ានិត នឹង​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដីធ្លី​មាន​ប្រសិទ្ធភាព នោះ​គឺជា​អ្វី​ដែល​ពលរដ្ឋ​ចង់​បាន​»។

លោក ចាន់ សូវ៉េត មន្ត្រី​ស៊ើប​អង្កេត​ជាន់​ខ្ពស់​នៃ​សមាគម​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក​បាន​ថ្លែង​ ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ការ​តែងតាំង​លោក​ហ៊ុន ម៉ានិត ជា​ប្រធាន​ដឹក​នាំ​បេសកកម្ម​ពិសេស​យុវជន​ចុះ​ទៅ​វាស់​វែង​ដី​ជូន​ប្រជា ពលរដ្ឋ​ថា ជា​ការ​ល្អ​បំផុត​ដែល​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​បាន​ឲ្យ​យុវជន​ទាំង​អស់​នោះ ធ្វើ​ការ​វាស់​វែង​ដី​ជូន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ ដោយ​មិន​ឲ្យ​សួរ​ថា បោះឆ្នោត​ឲ្យ​គណបក្សណា ប៉ុន្តែ អ្វី​ដែល​គួរ​ឲ្យ​បារម្ភ​នោះ ​គឺ​ពួក​គេ​ស្លៀក​ពាក់​ឯក​សណ្ឋាន​កងទ័ព ប្រើ​ស្លាក​សញ្ញា ដែន​ដី​នគរូបនីយកម្ម​ ដែល​វា​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាជន​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច។​ លោក​បន្ត​ថា​៖ «យើង​សង្ឃឹម​ថា លោក​នឹង​ធ្វើ​ការ​បាន​ជោគជ័យ ហើយ​ផ្តល់​យុត្តិធម៌​ដល់​ពលរដ្ឋ​ដែល​រង​គ្រោះ​នៅ​ក្នុង​ជម្លោះ​កន្លង​មក​»៕

Congratulation to 21 Cambodian lecturers who have been appointed as Associate Professor at the Royal University of Agriculture (RUA), Phnom Penh, Cambodia!


Tips to get a scholarship online


Wednesday, 27 June 2012, Sakol Ven

Attaining a scholarship to study abroad is something many students in Cambodia desire. However, it is not easily achieved without effort. 
 “It is neither difficult nor complex to get a scholarship but you first have to spend time researching for one,” Chea Lyda, a 25-year-old assistant lecturer at Cambodia Communication Institute said.

She was selected for a scholarship in the Netherlands to complete her Masters degree in social and development studies.

She first found a website that provided information on studying in Europe. Then, she discovered Netherlands Fellowship Programs (NFP) through a website, Netherlands Organization for International Cooperation in Higher Education.

Lea researched on her subject of choice and the university that awarded scholarships for her program. She then submitted her application to both the university andscholarship body.

She said that applicants must demonstrate their eligibility and availability of leave from work.

English proficiency is another criteria to fulfill. For Lea, it took four months for her application to be processed before she was finally selected.

She was the first student from Cambodia in the scholarship program awarded by NFP. Her advice to students is: “Don’t give up. Try to apply for as many scholarships as you can.”

Grabbing the opportunity to go abroad

Young Cambodians at the Asian Youth Forum in Thailand. Photograph: Phnom Penh Post

Wednesday, 27 June 2012 Ty Samphors Vicheka and Kong Meta

In the past, many Cambodian youths found it difficult to travel overseas unless they could afford the myriad expenses such as transport, food and accommodation. These days, the opportunity to travel is made possible through foreign training programs.

Although some programs require students to spend more than one week abroad, students are eager to participate as it gives them a chance to visit other countries and learn from the cultural exchange.

Hak Srey Nith, a freshman student at the Department of Media and Communication, enjoyed the chance to participate in an Asian Youth Forum in Thailand.

“I was away from class for half a month since I want to get new experiences abroad and I also want to improve myself,” Srey Nith said.

She added that it was her first time to have experience abroad.

“I was so happy in that camp for two weeks because I improved my public speaking and debating skills,” she said.

“I was given an award for being one of the most improved debaters. My friends and university lecturers were surprised at the improvements I made!”

Unfortunately, many students who are eager to grab the opportunity to go overseas are applying for such programs without concerning themselves about the consequences of missing lessons.

Tieng Sopheak Vichea, Director of Department of Media and Communication of Royal University of Phnom Penh, advised institutions to make background checks on the international programs before granting leave to students.

Other things to consider are: is the program related to their core subject and will it affect their school progress if they skip class for many days?

However, he said that he has allowed some students to pursue programs abroad even though they were not related to their studies.

“If it can give them more life experiences and not affect their studies too much, I will grant them a leave of absence,” he said.

Vuthy Panchakrong, a third-year student at the Institute of Foreign Languages, said that the opportunity to go abroad for training benefits youths because they can showcase their talents in an international arena.

He personally spent two weeks in Thailand as well as China for international competitions.

Because of being absent from the class for many days, Panchakrong also faced many challenging with his studies after coming back from the camp.

He recounted the challenges he faced upon returning home. “I was absent from class for two weeks. I could not submit the assignments on time, and I had to spend much more time on revision,” he said.

“However, I have no regrets because it was a great opportunity to learn from people outside of Cambodia.”

Neang Sovathana, a radio host and president of Initiative of Change Association, agreed that there might be negative consequences to skipping class, such as missing exams.

However, it depends on the students’ negotiation with their lecturer. In most cases, university lecturers encourage students to gain fresh experiences abroad.

Sovathana recommends that youths should consider this before deciding: Is the training program related to your field of study?

“Do not go for the sake of escaping school,” she said.

ពាណិជ្ជកម្ម​កម្ពុជា-វៀតណាម​អាច​មិន​ដល់​គោលដៅ

 27 June 2012 ម៉ៃ គុណ​មករា

ភ្នំពេញៈ ទោះបី​កម្ពុជា​ និង​វៀតណាម​បាន​ប្តេជ្ញា​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ពាណិជ្ជកម្ម​ទ្វេភាគី​កើន​ឡើង​ដល់​៥​ ពាន់​លាន​ដុល្លារ​ត្រឹម​២០១៥​ក្តី ប៉ុន្តែ​មន្ត្រី និង​អ្នក​ជំនាញ​សេដ្ឋកិច្ច​អះអាង​ថា ទំនង​មិន​អាច​ទៅ​រួច​ទេ​។
ការ​ប្តេជ្ញាចិត្ត​នេះ​ធ្វើ​ឡើង​រវាង​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​កម្ពុជា និង​សម​ភាគី​វៀតណាម លោក ង្វៀន តិនយុង នៅ​ក្នុង​សន្និសីទ​លើក​ទីបី​ស្តី​ពី​ការ​វិនិយោគ និង​ការ​ធ្វើ​ពាណិជ្ជកម្ម​រវាង​កម្ពុជា និង​វៀតណាម នៅ​ខេត្ត Kien Giang ប្រទេស​វៀតណាម​ពី​សប្តាហ៍​មុន។

លោក ចាន់ សុផល ប្រធាន​សមាគម​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា​បាន​បង្ហាញ​អំពី​ភាព​គ្មាន​ទំនុក ចិត្ត​ចំពោះ​គោលដៅ​នេះ។ លោក​ថ្លែង​ថា​៖ «ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ប្រាកដ​ថា ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​អាច​សម្រេច​គោលដៅ​នោះ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?»។

លោក​បន្ត​ថា បច្ចុប្បន្ន​ប្រទេស​កម្ពុជា​កំពុង​តែ​នាំ​ចូល​ទំនិញ​ជា​ច្រើន​ពី​បណ្តា​ ប្រទេស​ក្នុង​តំបន់​ដូចជា ថៃ ចិន និង​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង​។ លោក​បន្ថែម​ថា៖ «យើង​នាំ​ចូល​ពី​ប្រទេស​ជាច្រើន។ ​បើ​វៀតណាម​ចង់​សម្រេច​ គោលដៅ​នោះ ​គេ​គួរ​ផលិត​ ផលិតផល​ដែល​មាន​គុណភាព​ខ្ពស់ និង​តម្លៃ​ដែល​អាច​ប្រកួត​ប្រជែង​បាន ដើម្បី​សម្រេច​ចំណែក​ទីផ្សារ​នៅ​ទីនេះ»។

លោក Hiroshi Suzuki ប្រធាន​នាយក​ប្រតិបត្តិ និង​ជា​ប្រធាន​អ្នក​វិភាគ​សេដ្ឋកិច្ច​ប្រចាំ​វិទ្យាស្ថាន​ស្រាវជ្រាវ ពាណិជ្ជកម្ម​កម្ពុជា (BRIC) បាន​លើក​ឡើង​ថា វា​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ប៉ាន់ស្មាន​បរិមាណ​ពាណិជ្ជកម្ម និង​ឱនភាព​ពាណិជ្ជកម្ម នៅ​ឆ្នាំ​២០១៥ រវាង​កម្ពុជា និង​វៀតណាម។ ​ប៉ុន្តែ​លោក​ថ្លែង​ថា មាន​សញ្ញា​ល្អៗ​ជាច្រើន សម្រាប់​បង្កើន​ទំហំ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ពាណិជ្ជកម្ម​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​។

ទំនិញ​នាំ​ចេញ​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ភាគ​ច្រើន​ជា​ផលិតផល​កសិកម្ម។ ប្រទេស​នាំ​ចូល​សំខាន់ៗ​មក​កម្ពុជា មាន​ចិន ថៃ និង​វៀតណាម។​ លោក Hiroshi Suzuki ​ឲ្យ​ដឹង​ថា៖ «រយៈ​ពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ទៀត ការ​ប្រកួត​ប្រជែង​របស់​វៀតណាម នឹង​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ៗ ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​ទាំង​នេះ ដោយ​សារ​ប្រាក់​ខែ​បុគ្គលិក​នៅ​ចិន និង​ថៃ នឹង​កើន​ឡើង​ខ្លាំង»។

លោក គង់ ពុទ្ធារ៉ា អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច មិន​មាន​សុទិដ្ឋិ​និយម​ចំពោះ​កំណើន​នេះ​ឡើយ​។ លោក​បន្ត​ថា៖ «វា​ទាមទារ​ឲ្យ​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​បង្កើត​យន្ត​ការ​ជំរុញ និង​លើក​ទឹក​ចិត្ត​សកម្មភាព​ពាណិជ្ជកម្ម​»។ ប៉ុន្តែ​លោក​ថ្លែង​ថា អ្វី​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​ទាំង​ពីរ​បាន​សន្យា នឹង​អាច​សម្រេច​បាន បើ​មាន​គោល​ជំហរ និង​មាន​ដំណោះស្រាយ ព្រោះ​គេ​អាច​លើក​ទឹក​ចិត្ត​វិស័យ​ដែល​អាច​សម្រេច​បាន​។
កម្ពុជា វៀតណាម បាន​សម្រេច​គោលដៅ​ពាណិជ្ជកម្ម​ទ្វេ​ភាគី​២​ពាន់​លាន​ដុល្លារ ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​មុន​មក​ម្ល៉េះ។

ពាណិជ្ជកម្ម​ទ្វេ​ភាគី​រវាង​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​កើន​ឡើង​៤២,៥៨​ភាគរយ នៅ​ត្រី​មាស​ទី​មួយ​ឆ្នាំ​នេះ​ដែល​មាន​ទឹក​ប្រាក់​ជាង​៩១៩​លាន​ដុល្លារ​ បើ​ធៀប​នឹង​រយៈពេល​ដូច​គ្នា​កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន ដែល​មាន​ត្រឹម​តែ​ជាង​៦៤៤​លាន​ដុល្លារ​ប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុង​នោះ​ការ​នាំ​ចេញ​សរុប​របស់​កម្ពុជា​កើន​ឡើង​៥៨​ភាគរយ​ដល់ជាង​២០១​ លាន​ដុល្លារ ​ធៀប​នឹង​ជាង​១២៧​លាន​ដុល្លារ​។ រី​ឯ​ការ​នាំ​ចូល​សរុប​របស់​វៀតណាម​មក​កម្ពុជា ​កើន​៣៨,៨៣​ភាគរយ ពីជាង​៥១៦​លាន​ដល់​ជាង​៧១៧​លាន​ដុល្លារ។​

លោក ចាន់ សុផល លើក​ឡើង​ថា​៖ «យើង​នឹង​អាច​មាន​សមត្ថភាព​នាំ​ចេញ​កាន់​តែ​ច្រើន ទៅ​វៀត​ណាម​ពិសេស​ផលិតផល​កសិកម្ម ដូច​ជា កៅស៊ូ»។ ​ លោក​បន្ត​ថា វិស័យ​ឯកជន​នឹង​ដើរ​តួនាទី​យ៉ាង​សំខាន់​ក្នុង​ការ​អនុវត្ត​តាម​គោលដៅ របស់​រដ្ឋាភិបាល​មិន​ថា​រដ្ឋាភិបាល​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​ចង់​សម្រេច​បាន​គោលដៅ​ឬ ​អត់​នោះ​ទេ​វា​អាស្រ័យ​លើ​តួនាទី​របស់​វិស័យ​ឯកជន»។

លោក Hiroshi Suzuki បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ស្ពាន​អ្នក​លឿង ដែល​ស្ថិត​ក្រោម​ការងារ​សាង​សង់​ដែល​ជា​ជំនួយ​របស់​ជប៉ុន នឹង​បញ្ចប់​នៅ​២០១៥ ដែល​នឹង​មាន​ការ​តភ្ជាប់​ទៅ​មក​រវាង​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ។
បច្ចុប្បន្ន​រោងចក្រ​ផលិត​របស់​ជប៉ុន​ជាច្រើន​នៅ​ហូជីមិញ កំពុង​ទិញ​គ្រឿង​បន្លាស់​ចាំបាច់​ពី​តំបន់​ និង​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ខ្លួន។ លោក​ថ្លែង​​ថា៖ «កម្ពុជា អាច​ជា​ប្រទេស​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​​ប្រទេស​ល្អ​ៗ ក្នុង​ការ​ផលិត​គ្រឿង​បន្លាស់​ក្នុង​តម្លៃ​ថោក។ កំណើន​ពាណិជ្ជកម្ម​នេះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​រំពឹង​ទុក​ផង​ដែរ»​។

លោក ត្រាន ទូ មន្ត្រី​ពាណិជ្ជកម្ម​នៅ​ស្ថាន​ទូត​វៀតណាម​ប្រចាំ​នៅ​ភ្នំពេញ​មិន​អាច​ទាក់ទង​បាន​ទេ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​អង្គារ។
លោក គង់ ពុទ្ធារ៉ា បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ប្រទេស​ជា​ច្រើន​មិន​អាច​លុប​បំបាត់​ឱនភាព​ពាណិជ្ជកម្ម​រវាង​គ្នា​បាន​ឡើយ ទាក់ទង​នឹង​ការ​នាំ​ចេញ-នាំ​ចូល។
លោក​បន្ត​ថា៖ «យើង​មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​តុល្យភាព​ពាណិជ្ជកម្ម​ជាមួយ​ពួក​គេ​បាន​ ឡើយ​ដោយ​សារ​ពួក​គេ​មាន​ប្រជាជន​ច្រើន និង GDP ខ្ពស់»។

កាល​ពី​ដើម​ឆ្នាំ​មុន​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី ហ៊ុន សែន ក៏​បាន​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ជាមួយ​លោក ហ៊ូ ជីន​តាវ ប្រធានាធិបតី​ចិន ដើម្បី​បង្កើន​ពាណិជ្ជកម្ម​ទ្វេភាគី​រវាង​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​ឲ្យ​ដល់​៥ ពាន់​លាន​ដុល្លារ​នៅ​ត្រឹម​២០១៥​ផង​ដែរ៕

Cambodia’s first social work grads ready to take the reins

Soon-to-be graduates of Cambodia’s first social work program, run by the Royal University of Phnom Penh, prepare to enter a sector dominated by foreign NGO workers. Photograph: supplied


Monday, 25 June 2012, Calvin Yang

After witnessing his fellow Cambodians endure poverty, child exploitation, domestic violence and discrimination for years, 24-year-old Hour Chhaileng wasn’t going to let each day pass without doing something about it.

“It’s not easy for Cambodians to live under these difficult circumstances,” he says. “I wanted to do something to help them find solutions to their problems.”

Chhaileng graduated from high school four years ago and chose to pursue a university education in social work – completely uncharted territory for local undergraduates and one dominated by foreign aid workers and volunteers.

Next month, Chhaileng will be among the pioneer batch of students who graduate from the Social Work Baccalaureate degree program at the Royal University of Phnom Penh (RUPP), the first college-level social work course in Cambodia.

“This is the first time such a program has been offered in Cambodia,” says Dalin Meng, head of the department of social work.

“There is a lot of need here in Cambodia, and this course plays a crucial role in answering to that need.” To commemorate the completion of their course, the students have been invited to a formal ceremony early next year at which the top students of the program will receive their official certificates from Prime Minister Hun Sen.

Cambodia, a country ravaged by decades of civil conflict and mistrust, is slowly moving out of the shadows of its disturbing past with the assistance of about 2,000 local and international non-government organisations.

“After Pol Pot’s reign, there were issues of poverty, street children, domestic violence and more, but we didn’t have the knowledge or skill to help our own people,” Meng says.

“Even now, there are a lot of people here who face such problems.”

For two decades, myriad NGOs have come to Cambodia to work on everything from child rights and protection, HIV/AIDS and mental-health issues to disabilities and youth rehabilitation.

Some experts, however, feel that the help offered by international organisations and agencies is only short-term when it comes to the future of Cambodia.

Today, the country is populated by young people who have not experienced war but are still living with its consequences. “Some NGOs are handing out help to the needy rather than teaching them skills, which is more long-term,” says Meng, who has a graduate degree in social work from the University of Washington in the United States, a close partner that has helped to establish the program.

“We are trying to put in place a more sustainable approach to social work in Cambodia, and this program is a good way to let young Khmers take charge of their own country.”

As Cambodia transits from reliance on foreign aid to locals working on the ground, advocates and aid workers hope the local angle will change its ability to address the issues that have plagued the Kingdom for decades.

“It’s a very exciting time for social services in Cambodia with this first round of graduates entering the workplace,” says Rebekah Kofoed, a social work technical adviser at Friends International.

“Having Khmer social work graduates on the ground will balance well-developed field practice with theory that will provide strengthened services to beneficiaries.

“This is an important step in the overall positive development of Cambodia.”

The four-year course, which began in September, 2008, was specially designed as a practical, hands-on program to prepare its students for work at local and international organisations as well as in public agencies.

“This program provides our students with a more participatory learning environment instead of just sitting in lectures or reading their textbooks,” says Meng, a lecturer specialising in psychological trauma and counselling.

“We hope this will help students to learn more, explore more and experience more.”

The professional degree, which emphasises field learning as a key component, allows students to be directly exposed to the situation on the ground through practicums during their second and third year, as well as a semester-long internship in their final year.

With close to 40 partnering organisations including UNICEF, Maryknoll, Transcultural Psychosocial Organisation and First Step, the undergraduates, who come from 10 provinces, are offered a broad range of opportunities in every facet of community living, from community-based organisations and hospitals to government agencies and NGOs.

“The placements allow us to apply what we have learnt in class through the different areas of social work,” says student Hun Sinoun.

“With all the experiences I have gained through different placements, I am confident of finding a good job.”

According to the department, five of the 22 graduating social-work students have already received permanent job offers from various NGOs and government agencies in Phnom Penh.

“In a few years, I think many NGOs here will be localised, so they can become more sustainable for the long term,” Meng says.

The social-work course, which has gained popularity with high-school students keen to enrol at university, is being adapted into a part-time program in addition to short-course certifications to cope with the demand for long-term aid workers.

“If we take a look at the situation in Cambodia today, we can see that even though it’s not perfect, some things have changed,” Sinoun, a former intern with the Advocacy and Policy Institute, says.

“I strongly believe that one day, Cambodia will be a great society in which everyone can help both themselves and their country.” 

ស្នាមញញឹម​និង​ព្រហ្មវិហារធម៌ជា​គន្លឹះដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​សង្គម


ដោយ ប៉ែន បូណា
 
ជនជាតិខ្មែរ​ត្រូវបាន​ជនបរទេស​ស្គាល់​ថា​មនុស្ស​ចូលចិត្ត​ញញឹម​ រាក់ទាក់​គួរ​ឲ្យ​ស្រឡាញ់។ ដោយសារ​ស្នាមញញឹម​នេះហើយ​បានជា​ជនបរទេស​បាន​ហៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ថា​ជា​ព្រះ​ រា​ជា​ណា​ចក្រ​នៃ​ស្នាមញញឹម។ ប៉ុន្តែ បច្ចុប្បន្ន ជនជាតិខ្មែរ​ជាច្រើន​បាន​បាត់បង់​ស្នាមញញឹម​ហើយ​បែរ​ទៅ​ពាក់មុខយក្ស​ ដាក់គ្នា​ទៅវិញ មិន​ថា​ក្នុង​ឆាកនយោបាយ ឬ​ក្នុងសង្គម​ទូទៅ​នោះទេ។ ជម្លោះ​នយោបាយ អំពើហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ និង​ការកាប់សម្លាប់​គ្នា​ដោយ​គ្រាន់​តែមាន​បញ្ហា​បន្តិចបន្តួច គឺជា​បច្ចុប្បន្នភាព​សង្គម​ដែល​គេ​បានឃើញ​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ។ តើ​ស្នាមញញឹម​របស់​ជនជាតិ​ខ្មែរ​បាត់​ទៅណា​អស់?
 «ព្រះរាជាណាចក្រ​នៃ​ស្នាមញញឹម» នេះ​ជា​ឈ្មោះ​ដែល​ពួក​ប​ស្ចិ​ម​ប្រទេស​បានដាក់​ឲ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ បន្ទាប់ពី​ពួកគេ​បានមក​កាន់​ប្រទេស​នេះហើយ​ត្រូវបាន​ទាក់ទាញ​យ៉ាងខ្លាំង​ដោយ ​ស្នាម​ញញឹម​រាក់ទាក់​រប​ស់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ។ កេរ្តិ៍ឈ្មោះ​នេះ​ពិតជា​ស័ក្តិសម​នឹង​ទទួល​សម្រាប់​ជនជាតិ​ខ្មែរ​ពីព្រោះថា ទោះបីជា​ពលរដ្ឋ​ក្រីក្រ​បំផុត នៅ​ទីជនបទ​ដាច់ស្រយាល​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ក៏​ពួកគេ​មាន​ស្នាមញញឹម និង​ទឹកចិត្ត​ដែរ ដូច​អ្វីដែល​ដូនតា​ខ្មែរ​បាន​ទូន្មាន​កូនចៅ​ថា «ក្រ​ចុះ​ឲ្យ​តែមាន» គឺមាន​ស្នាមញញឹម និង​ទឹកចិត្ត ដែលជា​គុណធម៌​ដ៏​ប្រពៃ​របស់​ជនជាតិខ្មែរ។

ប៉ុន្តែ រយៈពេល​ចុងក្រោយ​នេះ ជនជាតិខ្មែរ​ជាច្រើន​ហាក់​បាន​បំភ្លេច​កេរ្តិ៍ឈ្មោះ​ដ៏​ល្អ​នៃ​ពូជសាសន៍​​​ របស់ខ្លួន​ដោយ​បោះបង់​ស្នាមញញឹម​ចោល​ហើយ​បែរមក​ពាក់មុខយក្ស​ដាក់គ្នា​ទៅវិញ។ ​គ្រាន់តែ​រាំ​ជាន់ជើងគ្នា​បន្តិចបន្តួច​ឬ​ពេលខ្លះ​គ្រាន់តែ​សម្លឹងមុខ​គ្នា ​ក៏​មនុស្ស​ខ្មែរ​សម័យ​នេះ​អាច​បង្កជម្លោះ​កាប់​ចាក់​គ្នា​បានដែរ។ មិនថាតែ​ក្រុមក្មេងស្ទាវ​នោះទេ សូម្បីតែ​មនុស្ស​ចាស់​ខ្លះ​ក៏បាន​បាត់បង់​អធ្យាស្រ័យ​គ្នា​យ៉ាងខ្លាំង​ដែរ។​ គ្រាន់តែ​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​តាម​​ដងផ្លូវ​បន្តិចបន្តួច​ឬក៏​បញ្ហា​តូចតាច​ សោះ មនុស្ស​ភាគច្រើន​មិនបាន​ប្រើ​ស្នាមញញឹម​ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​​​បញ្ហា​ទេ តែ​បែរជា​បញ្ចេញ​កំហឹង​ដាក់គ្នា​ឬក៏​ទូរ​សព្ទ័​ស្វែងរក​អន្តរាគមន៍​ពី​ បក្ខពួក និង​ខ្នងបង្អែក​ទៅវិញ។

នេះ​នៅ​មិនទាន់​រាប់​អំពើហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ ជម្លោះ​ប្តី​ប្រពន្ធ ឪពុក​និង​កូន រហូតដល់​ពេលខ្លះ ម្តាយ​និង​កូន ឬ​បង​និង​ប្អូន​ឈ្លោះ​គ្នា​គ្រាន់តែ​រឿង​ព្រំដី​ក៏មាន។​ងាក​ទៅ​មើល​ ឆាកនយោបាយ​វិញ​ការ​ពាក់មុខយក្ស​ដាក់គ្នា​ក៏​ស្ទើរតែ​ក្លាយជា​ទម្លាប់​ទៅហើយ​ ដែរ។​គូបដិបក្ខ​នយោបាយ​ទាំងឡាយ​ហាក់​បាន​ប្រើប្រាស់​កំហឹង​ទល់​កំហល់​ជាជាង​ ស្នាមញញឹម​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា។​ពាក្យសម្តី​អសុរោះ ប្រកបដោយ​ការប្រមាថ និង​គំនុំសងសឹក ត្រូវបាន​ប្រើប្រាស់​ដើម្បី​រិះគន់​វាយប្រហារ​គ្នា​ស្ទើរ​រាល់ថ្ងៃ។

ជាការ​ពិត បច្ចុប្បន្ននេះ គេ​ពិតជា​កម្រ​បានឃើញ​ណាស់​នូវ​ការដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដោយ​ប្រើ​ស្នាមញញឹម តែ​អ្វីដែល​គេ​បានឃើញ​ជា​ញឹកញាប់​បំផុត​គឺ​ជម្លោះ​តឹងសរសៃក​ដាក់គ្នា​ឬក៏​ ឈានដល់​ហិង្សា​តែម្តង។ ជា​លទ្ធផល ពន្ធនាគារ​ទូទាំងប្រទេស ស្ទើរតែ​រក​កន្លែង​ដាក់​អ្នក​ទោស​មិនបាន​ទៅហើយ។ តើ​ស្នាមញញឹម​របស់​ជនជាតិ​ខ្មែរ​បាត់បង់​ទៅណា? សម្រាប់​ក្រសែភ្នែក​ក្រុមអ្នកវិភាគ​បញ្ហា​សង្គម​កម្ពុជា ការស្រុតចុះ​នៃ​សីលធម៌​សង្គម​នាពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​គឺជា​ព្រឹត្តិការណ៍​ដ៏​ គួរ​ឲ្យ​ព្រួយបារម្ភ និង​មិនអាច​បណ្តែតបណ្តោយ​បានឡើយ។

ការបន្ទោស​ទៅលើ​ផលវិបាក​នៃ​សង្គ្រាម​វិនាសកម្ម​កាលពី​អតីតកាល​ជា​រឿង​មួយ​ ហើយ​តែ​ផលវិបាក​នៃ​សាកលភាវូបនីយកម្ម​និង​ការបាត់បង់​អធ្យា​ស្រ័យ​គ្នា​ ក្នុងសម័យ«សម្ភារៈ និង​អំណាច​និយម» នាពេល​បច្ចុប្បន្ន​គឺជា​រឿង​សំខាន់​មួយទៀត។

នៅក្នុង​បរិបទ​បែបនេះ ការលើកកម្ពស់​សីលធម៌​សង្គម​គឺជា​កិច្ចការ​ដ៏​ចាំបាច់​មិនអាច​មើល​រំលង​​ បានឡើយ។ នៅក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ គុណធម៌​ដ៏​ថ្លៃថ្លា​បំផុត​គឺ​ព្រហ្ម​វិហារធម៌​ទាំង៤ដែល​បង្កប់​នៅក្នុង​ ស្នាមញញឹម​នៃ​កំពូល​ប្រាសាទបាយ័ន។​នេះ​គឺជា​កេរ​មរតក​ដ៏​មានតម្លៃ​ដែល​ដូនតា ​ខ្មែរ​បន្សល់ទុក​ឲ្យ​កូនចៅ​ជំនាន់​ក្រោយ។​គុណធម៌​នេះហើយ​ដែលជា​ដំបង​ទិព្វ​ ក្នុងការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​គ្រប់ជំពូក​ដោយ​ចៀសវាង​បាន​នូវ​អំពើហិង្សា។​ នៅពេលដែល​មនុស្ស​គ្រប់គ្នា​បោះបង់​ចោល​​ការប្រមាថ​ហើយ​បែរ​ទៅ​ញញឹម​ដាក់គ្នា ​ប្រកបដោយ​អធ្យាស្រ័យ​រឿង​ធំ​នឹង​ទៅជា​រឿង​តូច​រីឯ​រឿង​តូច​នឹងត្រូវ​ បញ្ចប់។​គុណធម៌​ដ៏​មានតម្លៃ​នេះ​មាន​រួចស្រេច​ទៅហើយ​នៅក្នុង​មនុស្ស​ខ្មែរ​ គ្រប់គ្នា​ប៉ុន្តែ​វា​គ្រាន់តែ​កប់​បាត់​ក្នុង​កាលៈទេសៈ​មួយ​ដែល«ធម៌​ ប្រមាថ»កំពុងមាន​ឥទ្ធិពល​ខ្លាំង​តែប៉ុណ្ណោះ។​ស្នាមញញឹម និង​ព្រហ្ម​វិហារធម៌​នឹង​វិល​មកវិញ​ប្រសិនបើ​គេ​នាំគ្នា​គាស់​កកាយ​​និង​លើក ​តម្លៃ​វា​ផ្ទុយ​ទៅវិញ​វា​នឹង​កប់​បាត់​កាន់តែ​ជ្រៅ​និង​នាំ​សង្គម​ទៅ​រក​ គ្រោះ​ថ្នាក់​​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ប្រសិន​បើ​គេ​បណ្តែតបណ្តោយ​​ឲ្យ«ធម៌​ ប្រមាថ»ដឹកមុខ​តទៅទៀត៕

Wednesday, 27 June 2012

PM defends economic land concession signings

Prime Minister Hun Sen speaks in Phnom Penh earlier this month. Photograph: Pha Lina/Phnom Penh Post
Wednesday, 27 June 2012 Vong Sokheng

Prime Minister Hun Sen has fiercely defended his right to grant economic land concessions after issuing a moratorium on the leases in May, pointing to a loophole in the ban which exempts ELCs that already had in principle approval.

Hun Sen attacked the Post and the Cambodia Daily in a speech yesterday for failing to understand the legalities of his May 7 moratorium when reporting that ELCs had been granted despite the order – an apparent contradiction.

“I respect the media, but those media [outlets] lack professional journalism, they lack all aspects of information or have an intention to destroy,” he said, adding the newspapers should issue corrections for their articles or they would have a problem with him.

Specifically, the premier highlighted Point 4 of the order, which states that for ELCs which had already “received the official permission from the government before the issued date, it is necessary to continue to enforce in according with legal principles and procedures in effect”.

The prime minister has signed off on at least six ELCs covering almost 50,000 hectares and privatised more than 35,000 hectares of protected areas in six separate tracts – which are destined to become ELCs – since he announced the moratorium.

He has also granted a 7,668 hectare concession for tourism, which is not technically an ELC.

The ELCs, he said, had all gained approval in principle and as such did not contravene the moratorium.

“If the economic land concessions are not yet privatised as the private state land, the prime minister has to sign on the sub-decree and many more procedures,” Hun Sen said.

Naly Pilorge, director of the rights group Licadho, yesterday attacked the loophole in the moratorium, which she said was “so big it swallows the ban itself” and left everyone in the dark as to just how many more ELCs were coming.

“We’ve documented at least 13 concessions totalling over 80,000 hectares since the ban was signed on May 7. That’s 800 square kilometres – an area larger than the size of Singapore,” Pilorge said in a written statement. “We call on the government to publicly declare how many more concessions are in the pipeline.”

Minister of Agriculture, Chan Sarun, said he did not know how many more ELCs could be eligible for approval under the ban, adding there was confusion in the media about “process” and “technical workings”. 

នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី​បញ្ជាក់​ពី​បញ្ហា​ដី​សម្បទាន​ដែល​ចម្រូង​ចម្រាស


 27 June 2012 វង្ស សុខេង និង​ ជាង សុខា

ភ្នំពេញៈ លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី ហ៊ុន សែន បាន​បដិសេធ​ទៅ​នឹង​ការ​ចុះ​ផ្សាយ​ដ៏​ចម្រូង​ចម្រាស ដែល​ថា​ លោក​​បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា ផ្តល់​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច បន្ថែម​ទៀត ទៅ​ឲ្យ​ក្រុម​ហ៊ុន​ឯកជន នៅ​ក្រោយ​ពេល​ដែល​លោក ​បាន​ចេញ​បទ​បញ្ជា​ឲ្យ​ផ្អាក កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី ៧ ខែ​ឧសភា។

ថ្លែង​ទៅ​កាន់​យុវ​ជន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ប្រមាណ​ ១០០០ នាក់ ដែល​ជ្រើស​រើស​ដើម្បី​ចុះ​ទៅ​វាស់​វែង​បែង​ចែក​ដី​ធ្លី​ ជូន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ នៅ​តាម​តំបន់​ដែល​មាន​ជម្លោះ​ដី​ធ្លី ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន ​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី បាន​រិះ​គន់​កាសែត ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ និង​កាសែត ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី យ៉ាង​ខ្លាំងៗ ដោយ​លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា កាសែត​ទាំង​ពីរ​ សរ​សេរ​អត្ថ​បទ​ព័ត៌មាន ដោយ​គ្មាន​មូល​ដ្ឋាន​ច្បាប់។

លោក ហ៊ុន សែន បាន​បញ្ជាក់​ថា៖ «​ខ្ញុំ​គោរព​សារ​ព័ត៌មាន ក៏​ប៉ុន្តែ​សារ​ព័ត៌មាន​ដែល​ខ្វះ​វិជ្ជា​ជីវៈ ឬក៏​ខ្វះ​ព័ត៌មាន​គ្រប់​ជ្រុងជ្រោយ​ ឬក៏​មាន​ចេតនា​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​ គួរ​ត្រូវ​បាន​កែ​តម្រូវ បើ​មិន​កែ​តម្រូវ យើង​អាច​មាន​បញ្ហា​ជា​មួយ​គ្នា»។ លោក​បាន​បន្ថែម​ថា៖ «​ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ដាស់​តឿន​ ដោយ​ត្រូវ​មើល​ពី​ដើម​ដល់​ចប់ កុំ​មើល​មួយ​ចំណុច ហើយ​មាន​ចេត នា​បំផ្លាញ»។ លោក ហ៊ុន សែន បញ្ជាក់​ថា បទ​បញ្ជា​លេខ ០១​ របស់​លោក​ ដែល​មាន​បួន​ចំណុច លោក​សូម​លើកតែ ២ ចំណុច​ទេ ដែល​ជាប់​ពាក់​ព័ន្ធ​គ្នា ហើយ​ចំណុច​ទី ១ ចែង​ច្បាស់​ថា ផ្អាក​បណ្តោះ​អាសន្ន ការ​ផ្តល់​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច និង​ចំណុច​ទី ៤ ចែង​ច្បាស់​ថា ​ចំពោះ​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច ដែល​ទទួល​បាន​ការ​អនុញ្ញាត​ជា​គោលការណ៍ ពី​រដ្ឋាភិបាល​រួច​ហើយ​ មុន​ថ្ងៃ​ចេញ​បទ​បញ្ជា​នេះ ​ត្រូវ​បន្ត​អនុវត្ត​តាម​គោលការណ៍​ច្បាប់ និង​នីតិវិធី​ជា​ធរមាន។ ​លោក​បន្ថែម​ថា ​ប្រសិន​បើ​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​ មិន​ទាន់​កំណត់​ជា​ដីឯក​ជន​របស់​រដ្ឋ​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី​ ត្រូវ​ចុះ​ហត្ថលេខា លើ​អនុក្រឹត្យ និង​មាន​នីតិវិធី​ជា​ច្រើន​ទៀត បន្ទាប់​មក​ក្រុមហ៊ុន ត្រូវ​អនុវត្ត​សេចក្តី​ជូន​ដំណឹង​របស់​រដ្ឋាភិបាល គឺ​ត្រូវ​សហការ​ជាមួយ​នឹង​ក្រសួង​កសិកម្ម កំណត់​ព្រំ​ប្រទល់ ឬ​កាត់​ដី​ចេញ​ពី​ទំហំ​ជាក់​ស្តែង បើ​ប៉ះពាល់​ដី​ព្រៃ​ ត្រូវ​កាត់​ចេញ បើ​ប៉ះពាល់​អ្នក​ភូមិ ត្រូវ​រក្សា​ដី​ឲ្យ​ពួក​គេ។

យោង​តាម​ព្រះ​រាជក្រឹត្យ​ថ្ងៃ​ទី ១២ ខែ​មិថុនា និង​ថ្ងៃ​ទី ១៥ ខែ​មិថុនា លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី​ បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​លើ​អនុក្រឹត្យ ៩ នៅ​ថ្ងៃ​ទី ៧ ខែ​មិថុនា ដែល​កំណត់​ដី​សាធារណៈ​របស់​រដ្ឋ​ ទៅ​ជា​ដី​ឯកជន​របស់​រដ្ឋ ក្នុង​តំបន់​អភិរក្ស​សត្វ​ព្រៃ ដែល​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី អះអាង​ថា ​អនុក្រឹត្យ​ទាំង​នោះ​ ជា​ផ្នែក​នៃ​នីតិវិធី​ច្បាប់​ និង​គោលការណ៍​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច ដែល​បាន​អនុម័ត​ជា​គោលការណ៍​រួច​ហើយ ដោយ​រដ្ឋាភិបាល។​

លោក​បន្ត​ថា៖ «ត្រូវ​បំពេញ​នីតិវិធី​ឲ្យ​គេ [ម្ចាស់​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​] ក្នុង​នីតិវិធី​រាប់​ទាំង​អនុក្រឹត្យ​ អនុបយោគ។ ​[ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ] មើល​ច្បាប់​ឲ្យ​គ្រប់គ្រាន់ ចាំ​និយាយ​តាំង​ខ្លួន​ជា​បណ្ឌិត»។
លោក ច័ន្ទ សារុន រដ្ឋ​មន្រ្តី​ក្រសួង​កសិកម្ម បាន​ប្រាប់​ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ កាល​ពី​ម្សិលមិញ​ថា តាម​ពិត នីតិវិធី​អនុវត្ត​ នឹង​ត្រូវ​ការ​រយៈ​ពេល​ពី ២ ទៅ​ ៣ ខែ បន្ទាប់​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ អនុម័ត​ជា​គោលការណ៍ ហើយ​ក្រុមហ៊ុន ​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ឲ្យ​បាន​ជិតស្និទ្ធ ជាមួយ​នឹង​ក្រសួង​កសិកម្ម លើ​ផែន​ការ​មេ និង​យន្ត​ការ​ដទៃ​ទៀត មុន​នឹង​ចុះ​ហត្ថលេខា លើ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ផ្លូវ​ការ។

លោក​បញ្ជាក់​ថា៖ «​ខ្ញុំ​គិត​ថា​ នេះ​ជា​ការ​ភ័ន្តច្រឡំ របស់​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ ដែល​មិន​យល់​ដឹង​ ពី​នីតិវិធី វាជា​ការងារ​បច្ចេកទេស​។ ឥឡូវ​នេះ យើង​កំពុង​ធ្វើ​ការ​លើ​បញ្ហា​បច្ចេកទេស ដល់​ក្រុមហ៊ុន​ដទៃ​ទៀត ដែល​ទទួល​បាន​ការ​អនុញ្ញាត​ជា​គោលការណ៍ ប៉ុន្តែ​មិន​ទទួល​បាន​ការ​អនុញ្ញាត​ជា​ផ្លូវ​ការ​ពី​ប្រមុខ​រដ្ឋាភិបាល»។ បើ​តាម​លោក ច័ន្ទ សារុន ​ក្រសួង​កសិកម្ម បាន​ផ្តល់​ដី​សម្បទាន​ប្រហែល ១,២ លាន​ហិកតា ដល់​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន ១៧៦ ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ ១៩៩៥ មក ប៉ុន្តែ​ក្រុម​ហ៊ុន ៥៨ ត្រូវ​បាន​លុប​ចោល​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​ដោយ​សារ​រំលោភ​លើ​កិច្ច ព្រមព្រៀង៕ TK

និស្សិត​មួយ​ចំនួន​បារម្ភ​ពី​ទីផ្សារ​ការងារ​នៅ​កម្ពុជា

2012-06-27
និស្សិត​មួយ​ចំនួន​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ បាន​អះអាង​ថា បច្ចុប្បន្ន​ទីផ្សារ​ការងារ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា មាន​ការ​ពិបាក និង​តូច​ចង្អៀត​សម្រាប់​និស្សិត​ដែល​ទើប​ចេញ​ពី​សាលារៀន។

លោក ម៉ា រស្មី រៀន​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ ន័រតុន (Norton) ឆ្នាំ​ទី​៤ ផ្នែក​អគ្គិសនី និង​អេឡិចត្រូនិក បាន​អោយ​ដឹង​ថា លោក​បាន​ដើរ​រក​ការងារ​ធ្វើ​ជា​ច្រើន​កន្លែង​ហើយ ប៉ុន្តែ​មិន​ទាន់​មាន​កន្លង​ណា​មួយ​ហៅ​លោក​ទៅ​សម្ភាសន៍​នោះ​ទេ។ លោក​ថា លោក​មាន​ការ​បារម្ភ​ខ្លាំង​ចំពោះ​ទីផ្សារ​ការងារ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា បច្ចុប្បន្ន​នេះ។ ការ​សិក្សា​របស់​លោក​ជិត​បញ្ចប់​ទៅ​ហើយ ក៏​មិន​ដឹង​ថា លោក​នឹង​អាច​រក​ការងារ​បាន​ធ្វើ​សម្រាប់​តប​ស្នង​ទៅ​ដល់​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់ ​លោក ដែល​បាន​ផ្ដល់​ជា​ថវិកា​អោយ​លោក​សិក្សា​រៀន​សូត្រ​នោះ​ដែរ។

លោក​បន្ត​ទៀត​ថា ទីផ្សារ​នៅ​កម្ពុជា តូច​ចង្អៀត​ណាស់ បើ​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​បើក​ទីផ្សារ​សេរី​មួយ​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៥ ទៀត​នោះ នឹង​រឹត​តែ​ធ្វើ​អោយ​និស្សិត​ជា​ច្រើន​អត់​ការងារ​ធ្វើ​ជា​មិន​ខាន។
លោក អាង គឹមទៀង រៀន​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​កសិកម្ម​ផ្នែក​វិទ្យាសាស្ត្រ​សត្វ ឆ្នាំ​ទី​៤ បាន​អោយ​ដឹង​ថា ជំនាញ​របស់​លោក​កាល​ពី​មុន​មិន​សូវ​មាន​ទីផ្សារ​ប៉ុន្មាន​ទេ តែ​បច្ចុប្បន្ន​វា​មាន​ទីផ្សារ​បន្តិច​ហើយ ដោយសារ​ប្រទេស​កម្ពុជា ជា​ប្រទេស​មួយ​ដែល​កំពុង​តែ​អភិវឌ្ឍន៍ និង​មិន​សូវ​មាន​អង្គការ​ណា ឬ​ក៏​ក្រុមហ៊ុន​ណា​មួយ​ដែល​ចូល​មក​វិនិយោគ​ទុន​មក​លើ​ជំនាញ​នេះ​ដែរ។ ភាគ​ច្រើន​និស្សិត​មិន​សូវ​អោយ​តម្លៃ​ជំនាញ​កសិកម្ម​នេះ​ប៉ុន្មាន​ទេ ប៉ុន្តែ​លោក​ថា លោក​ក៏​មាន​ការ​បារម្ភ​ដែរ​ចំពោះ​ការ​ស្វែង​រក​ការងារ​ធ្វើ​របស់​លោក ព្រោះ​ពេល​នេះ​លោក​នឹង​ត្រូវ​បញ្ចប់​នៅ​សាលា​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ។

លោក​បន្ត​ទៀត​ថា លោក​មិន​ដឹង​ថា​នៅ​ពេល​ដែល​លោក​ដាក់​ប្រវត្តិរូប​ទៅ តើ​អង្គការ ឬ​ក្រុមហ៊ុន​ណា​មួយ​អាច​ទទួល​លោក​យក​មក​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​គេ​នោះ​ទេ។

ចំណែក​ឯ​កញ្ញា ស៊ុយ រដ្ឋា រៀន​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ជាតិ​គ្រប់គ្រង ផ្នែក​ទេសចរណ៍ ឆ្នាំ​ទី​១ ប្រាប់​អោយ​ដឹង​ថា នាង​មិន​សូវ​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​ប៉ុន្មាន​ទេ ចំពោះ​ទីផ្សារ​ការងារ ព្រោះ​ថា មុខ​ជំនាញ​របស់​នាង​គឺ​ងាយ​រក​ការងារ​ធ្វើ ហើយ​នាង​ក៏​សង្ឃឹម​ថា នៅ​ពេល​ដែល​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា នឹង​អាច​រក​ការងារ​មួយ​បាន​ល្អ​សម្រាប់​ជីវិត​របស់​ខ្លួន និង​សង្គម​គ្រួសារ​របស់​នាង​ដែរ។
កញ្ញា​បន្ត​ទៀត​ថា នៅ​ក្នុង​សង្គម​ការងារ​បច្ចុប្បន្ន ភាគ​ច្រើន​តាម​អង្គការ ឬ​ក្រុមហ៊ុន​នៅ​ពេល​ជ្រើសរើស​បុគ្គលិក​ធ្វើ​ការងារ​ម្តងៗ មិន​សូវ​រើស​យក​និស្សិត​ដែល​បាន​បញ្ចប់​ពី​សាលា​ភ្លាម​នោះ​ទេ។

ទាក់ទិន​នឹង​បញ្ហា​នេះ សកលវិទ្យាធិការ​រង​នៃ​សាកលវិទ្យាល័យ​ជាតិ​គ្រប់គ្រង លោក សារិក ប៊ុនធឿន មាន​ប្រសាសន៍​ថា មូលហេតុ​ដែល​និស្សិត​រៀន​ចប់​ហើយ​មិន​សូវ​មាន​ការងារ​ធ្វើ គឺ​ដោយសារ​និស្សិត​មួយ​ចំនួន​រៀន​ចង់​បាន​តែ​សញ្ញាបត្រ និង​មួយ​ចំនួន​ទៀត​ពួក​គាត់​ខ្វះ​សមត្ថភាព​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​បទសម្ភាសន៍​ជាមួយ ​ក្រុមហ៊ុន។ លោក​យល់​ថា និស្សិត​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ការ​សិក្សា​របស់​គាត់​គឺ​នៅ​មាន​កម្រិត​ខ្សោយ​នៅ​ឡើយ។

លោក​បន្ត​ទៀត​ថា និស្សិត​ដែល​បាន​ចប់​ការ​សិក្សា​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ជាតិ​គ្រប់គ្រង​មាន​ចំនួន ​និស្សិត ៧៥​ភាគរយ ទៅ ៨០​ភាគរយ ដែល​មាន​ការងារ​ធ្វើ ប៉ុន្តែ​ចំពោះ​តែ​និស្សិត​រៀន​ពេល​យប់​តែប៉ុណ្ណោះ។ លោក​គិត​ថា ទីផ្សារ​ការងារ​នៅ​កម្ពុជា មិន​សូវ​ទូលាយ​ប៉ុន្មាន​ទេ ហើយ​ភាគ​ច្រើន​និស្សិត​ចូល​ចិត្ត​សិក្សា​តែ​ជំនាញ​ដែល​ពួក​គេ​គិត​ថា ការងារ​នោះ​អង្គុយ​នៅ​កន្លែង​ត្រជាក់ ដូចជា​ធនាគារ ហរិញ្ញវត្ថុ ផ្នែក​គណនេយ្យ និង​ផ្នែក​គ្រប់គ្រង​ជាដើម ដែល​លោក​ថា ពួកគេ​គិត​ថា ជំនាញ​ទាំង​អស់​នេះ​ជា​ជំនាញ​មួយ​ដែល​ការងារ​នៅ​ក្នុង​តែ​ការិយាល័យ។

លោក សារិក ប៊ុនធឿន បាន​បញ្ជាក់​បន្ថែម​ទៀត​ថា ទីផ្សារ​ការងារ​បច្ចុប្បន្ន គឺ​មាន​តែ​ការងារ​ដែល​មាន​ប្រាក់​ខែ​តិចៗ មិន​អាច​យក​ទៅ​ប្រកួតប្រជែង​ជាមួយ​ទីផ្សារ​អន្តរជាតិ​បាន​ទេ។
នាយក​ប្រតិបត្តិ​នៃ​អង្គការ​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​ធនធាន​យុវជន លោក ជាង សុខា មាន​ប្រសាសន៍​ថា នៅ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំៗ មាន​និស្សិត​ចំនួន ៣​ម៉ឺន ទៅ ៤​ម៉ឺន​នាក់ ដែល​បាន​ចេញ​ពី​សាកលវិទ្យាល័យ ហើយ​ភាគ​ច្រើន​ពួក​គាត់​ពិបាក​រក​ការងារ​ធ្វើ​អោយ​ត្រូវ​នឹង​ជំនាញ​របស់​ ខ្លួន។

លោក​ថា ការ​សិក្សា​មួយ​ជា​រួម មាន​កម្លាំង​ពលកម្ម​ចំនួន ៣០​ម៉ឺន ទៅ ៤០​ម៉ឺន​នាក់ មាន ២៧​ភាគរយ​ទេ ដែល​អាច​ទទួល​ការងារ​បាន​ធើ្វ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ចំណោម ២៧​ភាគរយ​នេះ មាន​អ្នក​ធើ្វ​ការ​រក​ស៊ី​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ផ្ទាល់ និង​អ្នក​ដែល​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ខែ​មាន​ចំនួន​ជាង ២០​ភាគរយ​តែប៉ុណ្ណោះ។
លោក​បន្ត​ទៀត​ថា និស្សិត​មួយ​ចំនួន​នៅ​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ចេះ​បង្កើត​ការងារ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ដោយ​មិន​រង់ចាំ​ការងារ​នៅ​តាម​អង្គការ ឬ​ក្រុមហ៊ុន​នោះ​ទេ។

របាយការណ៍​របស់​ក្រសួង​អប់រំ​យុវជន និង​កីឡា បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា កម្ពុជា​មាន​សិស្ស-​និស្សិត ទាំង​នៅ​​សាលា​រដ្ឋ ​និង​ឯក​ជន ​មាន​ប្រមាណ​ ៣,៥​លាន​នាក់ កំពុង​សិក្សា​នៅ​ទូទាំង​​​ប្រទេស។
ប្រព័ន្ធ​អប់រំ​នៅ​កម្ពុជា បច្ចុប្បន្ន​ត្រូវ​បាន​សង្គម​ស៊ីវិល​ដែល​ធ្វើ​ការ​ពាក់ព័ន្ធ សិក្សា​ឃើញ​ថា នៅ​មាន​ភាព​ទន់​ខ្សោយ ដោយសារ​គ្រូ​មួយ​ចំនួន​មិន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ក្នុង​ការ​បង្រៀន កើត​មាន​អំពើ​ពុករលួយ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​អប់រំ ដែល​បណ្ដាល​មក​ពី​គ្រូបង្រៀន​មាន​ប្រាក់​ខែ​ទាប មិន​សមស្រប​នឹង​តម្លៃ​ទំនិញ​លើ​ទីផ្សារ៕

រឿង​រ៉ាវ​ទំនោរ​របស់​កម្ពុជា... រវាង​ប្រទេស​ចិន​និង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក?

លោក នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី ហ៊ុន សែន ចាប់​ដៃ​ជា​មួយ​មេ​ដឹក​នាំ​ចិន កាល​ពី​ពេល​កន្លង​មក​។ រូបថត ហេង ជីវ័ន

សូម​គោរព​លោក​ការីនិពន្ធ
តើ​ប្រទេស​កកម្ពុជា​ កំពុង​មាន​ទំនោរ​ទៅ​ខាង​ប្រទេស​ចិន ឬ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក? តាម​បរិបទ​ប្រទេស​កម្ពុជា សំណួរ​នេះ​ ត្រូវ​បាន​កប់​បាត់​ម្តង​រួច​ទៅ​ហើយ ​ក្រោយ​សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម​បាន​ដួល​រលំ។ តាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ នៅ​ទសវត្សរ៍ ១៩៦០ ប្រទេស​កម្ពុជា​មាន​ទំនោរ​ទៅ​ខាង​ចិន ហើយ​នៅ​ទសវត្សរ៍ ១៩៧០ កម្ពុជា​ មាន​ទំនោរ​ទៅ​ខាង​អាមេរិក។ ក្រោយ​មក​សម្រាប់​រយៈ​ពេល៣ ទសវត្សរ៍​បន្ទាប់ កម្ពុជា​បាន​ធ្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល​ បណ្តាល​ឲ្យ​ប្រជាជន​រាប់​លាន​នាក់​រង​ទុក្ខវេទនា។ ពេល​នោះ​ហើយ​ជា​ពេល​ដែល​រឿង​ទំនោរ​ខាង​ណា​នោះ ​បាន​សាប​រលាប​បាត់។

តាម​ការ​បារម្ភ​របស់​យើង បច្ចុប្បន្ន រឿង​នេះ​ ហាក់​ដូច​ជា​កំពុង​លេច​ឡើង​សាជាថ្មី។ ជាមួយ​ការ​ងើប​ឡើង​របស់​ចិន ​តាម​រយៈ​សេដ្ឋកិច្ច​ដ៏​ខ្លាំងក្លា និង​ការ​ចំណាយ​ថវិកា​ សម្រាប់​វិស័យ​យោធា​ដ៏​សម្បើម​របស់​ខ្លួន​នៅ​ម្ខាង ហើយ​អ្វី​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​«សតវត្សរ៍​ប៉ាស៊ីហ្វិក​របស់​អាមេរិក​» នៅ​ម្ខាង​ទៀត​នោះ ការ​តស៊ូ​ដើម្បី​ឥទ្ធិពល កំពុង​ដុត​កម្តៅ​ឡើង ​រវាង​ប្រទេស​មហា​អំណាច​ទាំង ២ នេះ។ ទោះ​បី​រដ្ឋ​ធម្មនុញ្ញ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ មាន​ចែង​ពី​ភាព​អព្យាក្រឹត និង​មិន​ចូល​បក្ខ​សម្ព័ន្ធក្តី ពិភព​ខាង​ក្រៅ​ មើល​ឃើញ​ផ្សេង ដោយ​ពិនិត្យ​ទៅ​លើ​ទំហំ​នៃ​ទំនាក់​ទំនង​ទ្វេ​ភាគី ជាមួយ​ចិន​ទល់​នឹង​ទំនាក់​ទំនង​ទ្វេ​ភាគី​ជាមួយ​អាមេរិក។

និយាយ​ពី​នយោបាយ ខណៈ​កម្ពុជា​ធ្វើ​ជា​ប្រធាន​អាស៊ាន ទោះ​បី​វា​គួរ​ឲ្យ​អស់​សំណើច​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្តី ពាក្យ​ចចាម​អារ៉ាម​បាន​លើក​ឡើង​ថា កម្ពុជា​បាន​បញ្ជូន​គ្រប់​ឯកសារ​ទាំង​អស់​ទៅ​ឲ្យ​ចិន នៅ​មុន​កិច្ច​ប្រជុំ​ជាមួយ​អាស៊ាន។ វា​ពិបាក​នឹង​ជឿ​ណាស់​ថា​ មាន​មនុស្ស​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ នឹង​រឿង​កំប្លែង​ចោទ​ប្រកាន់​ដ៏​អាក្រក់​នេះ​ថា​ជា​រឿង​ពិត នៅ​ពេល​«ការ​វេញ​ជា​ធ្លុង​មួយ» និង​«តួ​នាទី​កណ្តាល​របស់​អាស៊ាន​»គឺជា​និមិត្ត​រូប​ស្នូល​របស់​អាស៊ាន។

និយាយ​ពី​សេដ្ឋកិច្ច មនុស្ស​មួយ​ចំនួន ​បាន​សម្តែង​ក្តី​ព្រួយ​បារម្ភ​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ អំពី​ឥទ្ធិពល​នៃ​ប្រាក់​របស់​ចិន​ នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា។ ប៉ុន្តែ តើ​មាន​ប្រទេស​ប៉ុន្មាន​ នៅ​លើ​ពិភពលោក ដែល​មិន​ចង់​ទទួល​ប្រាក់​របស់​ចិន នៅ​ពេល​ប្រទេស​តំបន់​ចាយ​ប្រាក់​អឺរ៉ូ​ជួប​វិបត្តិ ហើយ​សេដ្ឋកិច្ច​អាមេរិក​ចុះ​អន់​ថយ​នោះ? នៅ​ដើម​ខែ​មិថុនា​នេះ សូម្បី​តែ​ជប៉ុន​ ក៏​ចាប់​ផ្តើម​បង្វែរ​ទៅ​រក​ការ​ដោះ​ដូរ​ផ្ទាល់​រវាង​រូបិយប័ណ្ណ​យ៉េន របស់​ជប៉ុន និង​រូបិយ​ប័ណ្ណ​យន់​របស់​ចិន​ដែរ។ នៅ​ក្នុង​សេដ្ឋកិច្ច​ទីផ្សារ ល្គឹក​ណា​វា​ពុំ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះ​ពាល់​ដល់​ប្រយោជន៍​សន្តិសុខ​របស់​ជាតិ វា​ពិបាក​នឹង​ឃើញ​ប្រទេស​ណា​មួយ​កម្រិត​ចំនួន​ដៃ​គូ​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ ខ្លួន​ណាស់។

នេះ​បង្ហាញ​ថា ការ​យល់​ឃើញ​ពី​ពិភព​ខាង​ក្រៅ​ គួរ​ឲ្យ​ភ័យ​ខ្លាច​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច។ យ៉ាង​ណា​ក្តី សម្រាប់​កម្ពុជា យើង​ពុំ​មាន​ភាព​រង្គោះ​រង្គើ​ទេ ព្រោះ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មៅ​ងងឹត ៣០ ឆ្នាំ​មក​នេះ​ ទើប​តែ​នៅ​ថ្មីៗ។ បទ​ពិសោធ​ប្រាប់​យើង​ថា នៅ​ពេល​មាន​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល និង​ប្រទេស​ជាតិ​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​ភាព​អាសន្ន រឿង​ទំនោរ​បក្ខពួក​ ពុំ​មាន​ឮ​គេ​លើក​យក​មក​និយាយ​ឡើយ។ បច្ចុប្បន្ន​នេះ ប្រទេស​កម្ពុជា​ ក៏​បួង​សួង​ សុំ​ឲ្យ​រឿង​ទំនោរ​បក្ខ​ពួក​នេះ​ សាប​រលាប​មិន​ត្រូវ​គេ​លើក​ឡើង​ផង​ដែរ នៅ​ពេល​ប្រទេស​ជាតិ​កំពុង​មាន​សុខ​សន្តិ​ភាព​នោះ៕ CR
ដោយ ស៊ីម វីរៈជា​មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាល​មួយ​រូប

Tuesday, 26 June 2012

លោក ស ខេង៖ ត្រូវលុបបំបាត់គ្រឿងញៀនឲ្យអស់នៅត្រឹម ឆ្នាំ២០១៥


Tuesday, 26 June 2012 09:10 ដោយៈ គង់ សិរីរ័ត្ន-សៅ ដារ៉ានី : Posted : ID-011
ភ្នំពេញ៖ ដើម្បីចូលរួមលុប បំបាត់គ្រឿង ញៀន នៅឆ្នាំ២០១៥ ដែលជាគោលដៅ របស់អាស៊ាន លោក ស ខេង ឧបនាយករដ្ឋមន្រ្តី និងជារដ្ឋមន្រ្តី ក្រសួង មហាផ្ទៃ បានអំពាវនាវឲ្យអង្គការជាតិ និងអន្តរជាតិ ព្រមទំាងដៃ គូពាក់ព័ន្ធទំាងអស់ ត្រូវចូលរួមអប់រំ ប្រជាជន ធ្វើយ៉ាងណា ជៀសឲ្យផុត ពីការប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀន។

ថ្លែងក្នុងទិវាអន្តរជាតិ ប្រយុទ្ធប្រឆំាង គ្រឿងញៀន នៅថ្ងៃទី២៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១២ លោក ស ខេង បានបញ្ជាក់ថា កម្ពុជាមិនមែន ជាប្រទេសផលិត គ្រឿងញៀនទេ ប៉ុន្តែកម្ពុជាកំពុងទទួលរងនូវ ផលប៉ះពាល់ពីគ្រឿងញៀនដូចបណ្តាប្រទេសនានា ក្នុងតំបន់ និង លើពិភពលោកផងដែរ។ ដោយលោក អំពាវនាវឲ្យ អាជ្ញាធរជាតិប្រយុទ្ធប្រឆំាងគ្រឿងញៀន កាកបាទក្រហមកម្ពុជា ក្រសួង ស្ថាប័ន ពាក់ព័ន្ធ ដៃគូអភិវឌ្ឍ អង្គការសង្គម ស៊ីវិលជាតិ-អន្តរជាតិ វិស័យឯកជន និងថ្នាក់​ដឹកនាំ​គ្រប់លំដាប់ថ្នាក់ ទំាងផ្នែកពុទ្ធចក្រ និងអាណាចក្រ ប្រឹងប្រែងឲ្យអស់លទ្ធភាពក្នុងការផ្សព្វផ្សាយ អប់រំប្រជាពលរដ្ឋឲ្យជៀសផុតពីការប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀន។

លោកបានបន្តថា មុនទសវត្សរ៍ឆ្នាំ៩០ ទំាងការផលិត ការចរាចរណ៍ឆ្លងកាត់ និងការប្រើ​ប្រាស់​គ្រឿងញៀន មិនមាននៅក្នុងទឹកដី កម្ពុជាទេ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីការបើកចំហរទីផ្សារ ស្ថានភាព​គ្រឿងញៀនក្នុងប្រទេសមានការប្រែប្រួលគួរឲ្យកត់សម្គាល់ និងគួរឲ្យយក ចិត្តទុកដាក់ជាទីបំផុត។

ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ លោកស ខេង បានលើកយកបញ្ហាមួយចំនួនទាក់ទងគ្រឿងញៀនជាពិសេសពលករឆ្លងដែន កុមារអនាថា កម្មករ ក្នុងទីក្រុង មួយចំនួននៃភាគពាយ័ព្យ ប្រទេសកម្ពុជាបានធ្លាក់ខ្លួនប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀន ដោយហេតុតែពួកគេមិនបានយល់ដឹងពីឥទ្ធិពល គ្រោះថ្នាក់នៃគ្រឿង ញៀនគ្រប់ប្រភេទ ហើយក្លាយខ្លួនជាជនរងគ្រោះដែលភាគច្រើន ដែល ជាក្រុមមនុស្សមានអាយុពី១០ឆ្នាំ ដល់៣៥ឆ្នាំ បណ្តាលឲ្យគ្រួសារ ទទួលរងភាពឈឺចាប់ អំពើហិង្សាញ៉ាំញី ភាពក្រីក្រ ហើយសាមីខ្លួន​ដែលប្រើ​គ្រឿងញៀន ត្រូវចុះទ្រុឌទ្រោម សុខភាពយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ទទួលរងភាពអាម៉ាស់ខូចអនាគត និងបាត់បង់កក្តិយសក្នុងសង្គមថែមទៀតផង។

គួរបញ្ជាក់ថា ក្នុងកិច្ចប្រជុំកំពូលអាស៊ានលើកទី២០ ដែលប្រារព្ធធ្វើឡើងនៅរាជធានីភ្នំពេញ បណ្តាមេដឹកនាំអាស៊ានទំាងអស់ បានលើកយកប្រធានបទ ប្រទេសអាស៊ានទំាងអស់​គ្មានគ្រឿងញៀន មកជជែកពិភាក្សាផងដែរ ដើម្បីលុបបំបាត់គ្រឿងញៀន៕

ប្រសាសន៍​សំខាន់​ៗ​របស់​សម្ដេច​តេជោ​​ក្នុង​ពិធី​សំណេះ​សំណាល​ជាមួយ​យុវជន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ចូល​រួម​​បេសកកម្ម​វាស់​វែង​ដីធ្លី​ផ្ដល់​កម្ម​សិទ្ធិ​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​


ភ្នំពេញ ៖ សម្ដេច​តេជោ​ហ៊ុន សែន​ បាន​អញ្ជើញ​ជា​អធិបតី​ភាព​ក្នុង​ពិធី​សំណេះ​សំណាល​ជាមួយ​យុវជន​ស្ម័គ្រចិត្ត ​ចូល​រួម​បេសកកម្ម​វាស់វែង​ដីធ្លី ផ្ដល់​កម្មសិទ្ធិ​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ នៅ​សាល​សន្និសីទ​កោះ​ពេជ្រ។

សម្ដេច ​តេជោ​ថ្លែង​ទៀត​ថា ក្មួយ​ៗស្លៀក​ពាក់​ខោ​អាវ​យោធា​​ដោយ​មាន​ស្លាក​សំគាល់​ក្រសួង​ដែន​ដី​ នគរូបនីយកម្ម និង​សំណង់​នា​ពេល​នេះ មិន​មែន​ក្រោម​បញ្ជា​របស់​​អគ្គ​បញ្ជាការ​កង​ទាហាន​នោះ​ទេ តែ​ជា​ការ​ស្ដាប់​តាម​បញ្ជា​របស់​​​សម្ដេច​តេជោ និង​ឯកឧត្ដម​ទេសរដ្ឋមន្រ្តី​អ៊ឹម ឈុន​លឹម។
សម្ដេច​តេជោ​បាន​ ថ្លែង​ទៀត​ថា រាជ​រដ្ឋាភិ​បាល​នឹង​ធ្វើ​បេសកកម្ម​នេះ​ឲ្យ​ចប់​សព្វ​គ្រប់ ហើយ​យើង​នឹង​ប្រគល់​សិទ្ធិ​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ឲ្យ​ស្រប​ច្បាប់។ សម្ដេច​តេជោ​បន្ត​ទៀត​ថា នៅ​ពេល​ដែល​យើង​រៀប​ចំ​រួច​រាល់​ហើយ​យើង​នឹង​រង់​ចាំ​មើល​ប្រជាពលរដ្ឋ​​​សង់ ​ផ្ទះ​ធំ​ៗ ដាំ​ដុះ​ ​ដំណាំ​ និង​ធ្វើ​ស្រែ​ចំការ ដែល​យើង​មិន​ចាំ​បាច់​ផ្ដល់​អង្ករ​ ឬ​ចាំ​បាច់​ជួយ​ពួក​គាត់​ជា​ប្រចាំ​នោះ​ទេ។ សម្ដេច​តេជោ​បន្ត​ទៀត​ថា រាជ​រដ្ឋាភិបាល​នឹង​​រៀប​ចំ​ប័ណ្ណ​កម្ម​សិទ្ធិ​ដែល​​​ធនាគារ​ក៏​អាច​ទទួល​ ស្គាល់​​ទៀត​ផង។ ព្រោះ​ប្រជាពល​រដ្ឋ​ត្រូវ​ការ​​ថវិកា​ប្រើ​ប្រាស់​​ធ្វើ​​​​ស្រែ​ចំការ ហើយ​ត្រូវ​ការថវិកា​ទាំង​នោះ​។សម្ដេច ​តេជោ​បាន​​ថ្លែង​​អំណរ​គុណ​ដល់​យុវជន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ដែល​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង ​យុទ្ធ​នាការ វាស់វែង​ដីធ្លី​តាម​ការ​អនុវត្តន៍​​នយោ​បាយ​​​ចាស់​ សកម្ម​ភាព​ថ្មី​​ លើ​បញ្ហា​ដីធ្លី ដែល​យុវជន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​​​​​ចូល​រួម​ក្នុង​យុទ្ធ​នាការ​នោះ​មាន​​ចំនួន​​ ១១០០​នាក់ មក​ពី​តាម​បណ្ដា​គ្រឹះ​ស្ថាន​សិក្សា​នានា​ក្នុង​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ​។

សម្ដេច ​តេជោ​ថ្លែង​ថា មាន​អ្នក​​ខ្លះ​យក​លុយ​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​ ហើយ​​បាន​បោះ​បង្គោល​ថ្មី​ៗ​ដែល​មិន​ទទួល​ស្គាល់​ពី​មន្រ្តី​សុរិយោដី។ ចំពោះ​បញ្ហា​នេះ​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​មិន​អាច​ទទួល​យក​បាន​នោះ​ទេ មាន​អ្នក​ខ្លះ​​​​ភ័ន្ត​ច្រឡំ លក់​ដី​ឲ្យ​គេ​ហើយ ចង់​វិល​ត្រឡប់​មក​យក​ដី​នោះ​វិញ។ បើ​ចង់​បាន​ដី​វិញ​ត្រូវ​យក​លុយ​ទៅ​ទិញ​វិញ​តាម​ទី​ផ្សារ។ ដូច្នេះ​មិន​អាច​ធ្វើ​អ្វី​ស្រេច​តែ​ចិត្ត​បាន​នោះ​ទេ។

ចិននឹងជួយអង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័សក្នុងការពង្រឹងសមត្ថភាព និងផ្តល់លទ្ធភាពផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មាន



Tuesday, 26 June 2012 16:01 ដោយៈ DAP-Posted: ID-009 

ភ្នំពេញៈ កាលពីរសៀលថ្ងៃចន្ទ ទី១៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១២ គណៈប្រតិភូ នៃអង្គភាពព័ត៌មាន និង ប្រតិកម្មរហ័ស (PRU) នៃទីស្តីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី នៃរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា (RGC) ដែលដឹកនាំដោយលោក ស្វាយ ស៊ីថា រដ្ឋ លេខាធិការ និងជាប្រធានអង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស ត្រូវបានទទួលស្វាគមន៍យ៉ាងរាក់ទាក់ដោយលោក Hong Liang អគ្គនាយករងក្រសួងការបរទេស នៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន ដើម្បីពិភាក្សា ដែលមានរយៈ ពេលមួយម៉ោង ស្តីពីបញ្ហាព័ត៌មាន និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយនៅក្នុងបរិបទ នៃភាពជាដៃគូយុទ្ធសាស្ត្រទ្វេភាគីគ្រប់ ជ្រុងជ្រោយរវាងរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា និងចិន។
លោក ស្វាយ ស៊ីថា បានសំដែងនូវការអបអរសាទរចំពោះមិត្តភាពដ៏យូរអង្វែង និងកាន់តែរឹងមាំ ដោយផ្អែកលើ ផលប្រយោជន៍ និងការគោរពទៅវិញទៅមករវាងចិន និងកម្ពុជា ហើយលោកក៏បានសង្កត់ធ្ងន់អំពីតម្រូវការជា បន្ទាន់ឱ្យមានទំនាក់ទំនង និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការស៊ីជម្រៅជាងមុននៅក្នុងវិស័យព័ត៌មាន និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ ដើម្បីជាមធ្យោបាយដ៏ត្រឹមត្រូវ និងទូលំទូលាយក្នុងការកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលអវិជ្ជមាន នៃការផ្សព្វផ្សាយរបស់បរទេ ស នៃការផ្តល់ព័ត៌មានខុស និងការផ្តល់ព័ត៌មានមិនត្រឹមត្រូវអំពីគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាល ក៏ដូចជាការ ចោទប្រកាន់នានារបស់បរទេស ដែលត្រូវបានធ្វើឡើងមកលើកម្ពុជា និងចិន និងដើម្បីប្រាប់ទៅពិភពលោកអំពី ការពិត គុណតម្លៃ និងអាទិភាពជាក់ស្តែង នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា និងសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន។

លោក Hong Liang បានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា ប្រជាជនកម្ពុជា គឺជាមិត្តដ៏ល្អ និងជាអ្នកជិតខាងដ៏ល្អ ចំពោះ ប្រជាជនចិន ហើយដោយសារប្រជាជនចិនគាំទ្រយ៉ាងខ្លាំងក្លាដល់ប្រជាជនកម្ពុជានោះ រដ្ឋាភិបាលចិននឹងនៅ តែមានសិទ្ធិស្របច្បាប់ ដើម្បីជួយដល់រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ដែលដឹកនាំដោយសម្តេចនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដោយប្រជាជនកម្ពុជា តាមរយៈដំណើរការបោះឆ្នោតដោយសេរី និងប្រជាធិបតេយ្យ។
ជំនួបពិភាក្សានោះ បានបញ្ចប់ទៅជាមួយនឹងការសន្យាគាំទ្រដែលថា ចិននឹងជួយដល់អង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិ កម្មរហ័សពង្រឹងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន ក្នុងការងារផ្សព្វផ្សាយ និងប្រតិកម្ម មិនថា តាមរយៈប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយធម្មតា ឬតាមរយៈប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម ដែលកំពុងតែរីកដុះដាលនោះទេ ហើយក៏ដើម្បីធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពរវាងសេច ក្តីរាយការណ៍ព័ត៌មាន និងបទវិភាគនានា នៃប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ និងសេចក្តីរាយការណ៍ព័ត៌មាន និងបទវិភាគនានា នៃប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ដូចជាប្រទេសកម្ពុជា និងចិន។

នៅថ្ងៃនោះដែរ គណៈប្រតិភូអង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស ត្រូវបានទទួលស្វាគមន៍ យ៉ាងកក់ក្តៅពីសំណាក់ លោក Wang Chen រដ្ឋមន្រ្តី នៃក្រុមប្រឹក្សារដ្ឋទទួលបន្ទុកស្ថាប័នព័ត៌មាន (SCIO) ដែលសវនាការនេះ បាន ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងបរិយាកាសប្រកបដោយអត្ថន័យ និងជាមិត្តភាព ក្នុងក្របខណ្ឌ នៃការពង្រឹងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ រវាង PRU និង SCIO ក្នុងវិស័យព័ត៌មាន និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ។

ប្រធានអង្គភាពព័ត៌មាន និង ប្រតិកម្មរហ័ស និងរដ្ឋមន្រ្តី នៃ SCIO បានផ្លាស់ប្តូរទស្សនៈយោបល់ស្តីអំពីបញ្ហា ប្រឈម ដែលកម្ពុជា និង ចិន កំពុងជួបប្រទះក្នុងការបង្ហាញនូវការពិត នៃប្រទេសរៀងៗខ្លួន គុណតម្លៃជាទី ស្រលាញ់ដ៏ជ្រៀលជ្រៅរបស់ប្រជាជនទាំងពីរ និងអាទិភាព នៃរដ្ឋាភិបាលទាំងពីរ ចំពោះពិភពលោក ដែលត្រូវ បានគ្របដណ្តប់ដោយសារព័ត៌មាន និងការផ្សាយបរទេស។
ឆ្លើយតបទៅនឹងប្រសាសន៍របស់លោក ស្វាយ ស៊ីថា ដែលស្នើឱ្យអង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័សប្រើប្រាស់បាននូវមធ្យោបាយដ៏ទំនើប និងសម្បូរបែប របស់ SCIO ក្នុងការផ្សព្វផ្សាយរបាយការណ៍ព័ត៌មានសំខាន់ៗរបស់ អង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស ដែលរួមមានបទអាត្ថាធិប្បាយ វិចារណកថា និងអត្ថបទវិភាគនោះ លោកWang Chen  មានជំនឿយ៉ាងមុតមាំថា SCIO នឹងជួយគាំទ្រយ៉ាងពេញទំហឹងដល់អង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្ម រហ័សលើបញ្ហាទាំងនេះ។

នាថ្ងៃអង្គារ ទី១៩ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០១២ គណៈប្រតិភូ PRU បានអញ្ជើញទៅធ្វើទស្សនកិច្ចនៅក្រុមបោះពុម្ពអន្តរ ជាតិចិន និងសមាគមអ្នកបកប្រែ នៃប្រទេសចិន (CIPG) ដឹកនាំដោយលោក Guo Xiaoyong ដែលជាអនុ ប្រធានប្រតិបត្តិ។ បន្ទាប់ពីទស្សនាការិយាល័យ ក្រុមបោះពុម្ពអន្តរជាតិចិន (CIPG) ដែលមានអ្នកនិពន្ធភាសា បរទេសជាច្រើនរយនាក់ ធ្វើការជាមួយនឹងទីតាំងមានបំពាក់បច្ចេកវិទ្យាឈានមុខ ចុងក្រោយដ៏មានអត្ថប្រយោជ ន៍ បម្រើប្រព័ន្ធអ៊ីនធើណិតចិន និងបន្ទប់សម្រាប់ថតសំឡេង និង ផ្តិតយករូបភាព ដើម្បីរៀបចំការបោះពុម្ពផ្សាយ និងការបង្ហោះតាមអ៊ីនធើណិតនោះ អនុប្រធានប្រតិបត្តិ និងបុគ្គលិក CIPG ព្រមទាំង គណៈប្រតិភូអង្គភាពព័ត៌ មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស បានបើកកិច្ចប្រជុំមួយ ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរទស្សនៈយោបល់ លើបញ្ហាសារព័ត៌មាន និងការ បោះពុម្ពផ្សាយ ជាពិសេសតាមរយៈប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយបណ្តាញសង្គមបែបថ្មី។
ដោយយោងតាមសំណើរបស់ លោក ស្វាយ ស៊ីថា ស្តីពីជំនួយ ដែលជាប់ទាក់ទងនឹងការផ្សព្វផ្សាយរបាយការ ណ៍សំខាន់ៗ របស់អង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស អនុប្រធានប្រតិបត្តិរបស់ CIPG បានឆ្លើយតបប្រកប ដោយភាពវិជ្ជមាន ដែលនេះមានន័យថា អង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័សអាចនឹងផ្សព្វផ្សាយរបាយការណ៍ ព័ត៌មានតាមរយៈគេហទំព័រ China.org.cn ដែលមានគេហទំព័រចំនួន ៣០ផ្សេងទៀត នៅក្រោមការគ្រប់គ្រង របស់ខ្លួន។ កិច្ចប្រជុំត្រូវបានបញ្ចប់ដោយបរិយាកាស ប្រកបដោយសហប្រតិបត្តិការ និងមិត្តភាព។

នៅទីក្រុងប៉េកាំងនេះដែរ គណៈប្រតិភូអង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស បានទៅធ្វើទស្សនកិច្ចតំបន់វប្បធម៌ បុរាណល្បីល្បាញ មានទីលានធានអាមិន (Tiananmen Square), វាំងចាស់ (The forbidden City) និង មហាកំផែង។
នៅថ្ងៃទី២០ ខែមិថុនា គណៈប្រតិភូអង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស ត្រូវបានស្វាគមន៍ យ៉ាងកក់ក្តៅ ដោយ លោកស្រី Wang Yanwen សមាជិករបស់គណៈកម្មាធិការបក្សខេត្ត និងជាប្រធាននាយកដ្ឋានសាធារណៈ នៃ បក្សកុំម្មុយនីស្តចិន គណៈកម្មាធិការបក្សខេត្ត Jiangsu និង សហការីរបស់លោកស្រី រួមទាំងអ្នកតំណាងមកពី សារព័ត៌មាន Xinhua និងស្ថានីយផ្សព្វផ្សាយខេត្ត Jiangsu ។
លោក ស្វាយ ស៊ីថា និងលោកស្រី Wang Yanwen បានផ្លាស់ប្តូរចំណាប់អារម្មណ៍ ដ៏កក់ក្តៅស្តីពីចំណងមិត្តភាព យូរអង្វែងរវាងប្រជាជន និងរដ្ឋាភិបាលរបស់ប្រទេសកម្ពុជា និង ចិន។

នៅក្នុងឱកាសនេះ ទន្ទឹមនឹងការកោតសរសើរចំពោះសកម្មភាព និងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច ដែលសម្រេចបាន ដោយ ខេត្ត Jiangsu លោក ស្វាយ ស៊ីថា ក៏បានបង្ហាញនូវក្ដីសង្ឃឹមយ៉ាងមុតមាំថា ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយនៅក្នុងប្រទេសចិន ទាំងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយធម្មតា និងប្រព័ន្ធបណ្ដាញសង្គម និងជួយចែកចាយព័ត៌មាន និងដំណឹង ផ្សេងៗ អំពីកម្ពុជាទៅឱ្យអ្នកអានរាប់លាននាក់ក្នុងប្រទេសចិន ដើម្បីបង្កើននូវការយល់ដឹងឱ្យកាន់តែទូលាយ និងពង្រឹងនូវចំណាប់អារម្មណ៍ ចំពោះប្រទេសកម្ពុជាក្នុងឋានៈជាគោលដៅទេសចរណ៍ និងការវិនិយោគពាណិជ្ជ កម្មពីសំណាក់ប្រជាជនចិន។ នៅក្នុងខេត្ត Nanjing គណៈប្រតិភូអង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស ក៏មាន ឱកាសធ្វើទស្សនកិច្ចនៅសហគ្រាសខ្នាតតូច និងមធ្យមមួយចំនួន ព្រមទាំងទីតាំងផ្នូរ Sun Yat-sen (Sun Yat-Sen Mausoleum) ហើយនឹងអតីតរាជវាំងសន្តតិវង្ស ម៉ីង (Ming) ដែលត្រូវបានកែសម្រួលជាមជ្ឈមណ្ឌលទេស ចរណ៍បុរាណចិន ផងដែរ។
នៅ Shanghai នៅថ្ងៃទី ២២ ខែមិថុនា ក្រោមការរៀបចំរបស់ការិយាល័យព័ត៌មាន ទីក្រុង shanghai (Informa tion Office of Shanghai Municipality) គណៈប្រតិភូអង្គភាពព័ត៌មាន និង ប្រតិកម្មរហ័ស ក៏បានទៅពិនិត្យ គេហទំព័រ EastDay.com ដែលជាគេហទំព័ររដ្ឋដ៏សំខាន់មួយ នាំមុខគេនៅក្នុងការទទួល និងចែកចាយព័ត៌មាន ដោយមានក្រុមប្រតិកម្មរហ័ស (Emergency Reaction Group - ERG) នៅប្រចាំការ និងឆ្លើយតបទៅនឹង ព្រឹត្តិការណ៍បន្ទាន់ផ្សេងៗ។ ការិយាល័យព័ត៌មានទីក្រុង Shanghai ក៏បានរៀបចំឱ្យគណៈប្រតិភូអង្គភាពព័ត៌ មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស បានធ្វើទស្សនកិច្ចនៅការិយាល័យផែនការអភិវឌ្ឍទីក្រុង Sanghai (Planning Office of Shanghai Municipality) និងអគារអង់តែន TV ខ្ពស់ត្រដែតលេចធ្លោ នៃក្រុង Shanghai (Landmark Shanghai TV Tower)។

ជារួមដំណើរទស្សនកិច្ចជាផ្លូវការរបស់គណៈប្រតិភូអង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័សទៅកាន់សាធារណរដ្ឋ ប្រជាមានិតចិន តាមការអញ្ជើញពីក្រុមប្រឹក្សារដ្ឋ ទទួលបន្ទុកស្ថាប័នព័ត៌មាន (SCIO) បានបញ្ចប់ទៅដោយផ្លែផ្កា និង ទទួលបាននូវជោគជ័យអាស្រ័យ ដោយសារការធ្វើបដិសណ្ឋារកិច្ចយ៉ាងកក់ក្ដៅ និងការរៀបចំដ៏ល្អរបស់ ភាគីម្ចាស់ផ្ទះ។ សំខាន់ជាងនេះទៅទៀត តាមរយៈដំណើរទស្សនកិច្ចនេះ អង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស (PRU) នៃទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី មិនត្រឹមតែបានទទួលនូវបទពិសោធន៍ថ្មី និងល្អៗនៅក្នុងវិស័យព័ត៌មាន និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបានពង្រីកនូវបណ្ដាញរបស់ខ្លួន សម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយ ព័ត៌មាន ដោយមានការគាំទ្រសហការពីសំណាក់ភាគីចិនផងដែរ៕

បញ្ចប់តំណែង លោក ប៉ែន លឹម ជាទីប្រឹក្សាសម្តេច ជា ស៊ីម


ឥទ្ធិពល​នៃ​ទំនាក់ទំនង​កម្ពុជា-​វៀតណាម​រយៈពេល​៤៥​ឆ្នាំ

2012-06-26
ទំនាក់ទំនង​ផ្លូវ​ការ​រវាង​កម្ពុជា និង​វៀតណាម បាន​កន្លង​ទៅ​អស់​រយៈ​ពេល ៤៥​ឆ្នាំ​មក​ហើយ គិត​មក​ត្រឹម​ឆ្នាំ​២០១២ នេះ។ ថ្នាក់​ដឹកនាំ​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​បាន​ផ្ញើ​សារ​ជូន​ពរ​រៀបរាប់​ពី​ទំនាក់​ទំនង ​យ៉ាង​ល្អ​ប្រសើរ​ជាមួយ​គ្នា។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែ​មិថុនា នាយករដ្ឋមន្ត្រី​នៃ​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​បាន​ទៅ​សម្ពោធ​​បង្គោល​ព្រំដែន​លេខ ៣១៤ រួម​គ្នា​នៅ​ខេត្ត​កំពត ប្រទេស​កម្ពុជា ជាប់​នឹង​ខេត្ត​គៀងយ៉ាង ប្រទេស​វៀតណាម ដើម្បី​រំលឹក​ខួប ៤៥​ឆ្នាំ និង​ដើម្បី​រឹត​ចំណង​សាមគ្គីភាព​នេះ​បន្ត​ទៀត។

នៅ​ក្នុង​ខួប​លើក​ទី​៤៥ នៃ​ទំនាក់ទំនង​ការទូត​រវាង​កម្ពុជា-​វៀតណាម លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ហៅ​ថា ទំនាក់ទំនង​កម្ពុជា និង​វៀតណាម ថា ជា​ទំនាក់​ទំនង​ល្អ​ប្រសើរ​រវាង​ប្រទេស​ភូមិ​ផង​របង​ជាមួយ​គ្នា។ អ្នក​ដឹក​នាំ​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​បាន​ហៅ​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ​ថា បាន​បង្ហាញ​ពី​ចំណង​មិត្តភាព​ដ៏​ល្អ​ក្នុង​រយៈពេល ៤៥​ឆ្នាំ ចុង​ក្រោយ​នេះ​រវាង​រដ្ឋាភិបាល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ និង​រដ្ឋាភិបាល​ក្រុង​ហាណូយ។ ប៉ុន្តែ​ក្រុម​អ្នក​តាម​ដាន​ស្ថានភាព​សង្គម​យល់​ឃើញ​ថា ទំនាក់ទំនង​រវាង​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ គឺ​ភាគី​វៀតណាម តែង​តែ​កេង​ចំណេញ​យ៉ាង​ច្រើន​ពី​កម្ពុជា។

សកលវិទ្យាធិការ​សកលវិទ្យាល័យ​ខេមរៈ និង​ជា​អ្នក​វិភាគ​ឯករាជ្យ លោក​បណ្ឌិត សុខ ទូច នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៥ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​២០១២ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ទំនាក់​ទំនង​កម្ពុជា និង​វៀតណាម មាន​តាំង​ពី​មហា​សន្និបាត​បក្ស​ឥណ្ឌូចិន តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៣០ ប៉ុន្តែ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​១៩៦៧ ជា​ថ្ងៃ​ដែល​ទំនាក់​ទំនង​​ការទូត​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ទទួល​ ស្គាល់​ជា​ផ្លូវការ និង​ជា​អន្តរជាតិ។ ប៉ុន្តែ​ក្នុង​ចំណង​ទាក់ទង​នេះ គេ​ឃើញ​វៀតណាម មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​ជាង​កម្ពុជា ហើយ​មេដឹកនាំ​វៀតណាម តែង​តែ​រំលឹក​ពី​គុណបំណាច់​របស់​ពួកគេ​ដែល​ចូល​មក​បណ្ដេញ​ក្រុម​ខ្មែរ​ក្រហម ប៉ុល ពត កាល​ពី​ថ្ងៃ​៧ មករា ឆ្នាំ​១៩៧៩ នោះ។

លោក សុខ ទូច បញ្ជាក់​ថា ចំពោះ​រឿង​នយោបាយ​ផ្ទៃ​ក្នុង​របស់​វៀតណាម កាល​ពី​អតីតកាល​វិញ បើ​គ្មាន​ការ​ជួយ​ជ្រោមជ្រែង​ពី​កម្ពុជា​នោះ វៀតណាម​ពិត​ជា​មិន​មាន​ការ​ឯកភាព​ជាតិ​រហូត​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ​នេះ​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ​វៀតណាម មិន​ដែល​រំលឹក​គុណ​នេះ​ដល់​កម្ពុជា​ទេ៖ «អ្នក​ឯង​ចងចាំ​ ពី​ទំនាក់ទំនង​ការទូត​រវាង​វៀតណាម និង​កម្ពុជា អ្នក​ក៏​ត្រូវ​ចងចាំ​ដែរ​ថា បើ​គ្មាន​កម្ពុជា អ្នក​ឯង​ក៏​មិន​បាន​ជ័យជំនះ​លើ​បារាំង និង​ឯកភាព​ជាតិ​ដែរ។ ប៉ុន្តែ​គេ​អត់​ដែល​រំលេច​ទេ គេ​រំលេច​តែ​គុណ​វៀតណាម»

លោក សុខ ទូច បន្ត​ថា តាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​កាល​ពី​សម័យ​សង្គ្រាម​វៀតណាម ទសវត្ស​ឆ្នាំ​១៩៧០ វៀតណាម​បាន​ដាក់​កងទ័ព​ក្នុង​ទឹក​ដី​ខ្មែរ​ជាង ៤០​ពាន់​នាក់ ស៊ី​អង្ករ​ខ្មែរ តែ​វៀតណាម មិន​ដែល​រំលឹក​ពី​បញ្ហា​នេះ​ឡើយ។

កត្តា​នយោបាយ​នាំ​ឲ្យ​មាន​លំហូរ​រវាង​ជនជាតិ​វៀតណាម ចូល​មក​រស់​នៅ​កម្ពុជា ដោយ​ខុស​ច្បាប់ និង​ទឹក​ដី​កម្ពុជា​ក្រោម ត្រូវ​បារាំង​កាត់​ដាក់​ឲ្យ​នៅ​ក្រោម​ការ​ត្រួតត្រា​របស់​វៀតណាម ទៀត។ តាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​បាន​បង្ហាញ​ដែរ​ថា ខ្មែរ​ក្រហម​មាន​ការ​ស្អប់​ខ្ពើម​វៀតណាម ហើយ​វៀតណាម ក៏​ធ្លាប់​បាន​ធ្វើ​ទុក្ខបុកម្នេញ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ក្រោម​ផង​ដែរ។

ប្រធាន​បណ្ដាញ​យុវជន​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​នៅ​កម្ពុជា លោក គឹម ស៊ីសមណា មាន​ប្រសាសន៍​ថា ទំនាក់​ទំនង​ល្អ​រវាង​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​នាំ​ផល​ល្អ​សម្រាប់​ប្រជាជន​នៃ​ ប្រទេស​ទាំង​ពីរ។ លោក​បន្ត​ថា មន្ត្រី​រដ្ឋាភិបាល​របស់​វៀតណាម តែង​តែ​មក​បំពេញ​ទស្សនកិច្ច​នៅ​កម្ពុជា និង​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​ជនជាតិ​វៀតណាម នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា។

លោក គឹម ស៊ីសមណា បញ្ជាក់​ថា លោក​ចង់​ឲ្យ​ប្រទេស​វៀតណាម រាប់​អាន​កម្ពុជា ដោយ​ស្មោះ​ស កុំ​ឆ្លៀត​រាប់​អាន​រដ្ឋាភិបាល​ក្រុង​ភ្នំពេញ បែរ​ជា​ជាន់​ក​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម៖ «សិទ្ធិ​ទទួល​បាន​ការ​អប់រំ​ហ្នឹង រដ្ឋាភិបាល​វៀតណាម មិន​គាំទ្រ​ខ្មែរ​ក្រោម​ឡើយ ថ្នាក់​ដឹកនាំ​ខ្មែរ​ធ្វើ​បុណ្យ​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​អី​គឺ​ អត់​មាន​សោះ»

យ៉ាង​ណា​មិញ ទំនាក់​ទំនង​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​គេ​ឃើញ​នាំ​មក​នូវ​ផល​វិជ្ជមាន​លើ​វិស័យ​ សេដ្ឋកិច្ច​ខ្លះ​ដែរ។ ទិន្នន័យ​ពី​ក្រសួង​ផែន​ការ និង​វិនិយោគ​របស់​វៀតណាម បង្ហាញ​ថា ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៩៨ មក​វៀតណាម​បាន​ផ្តល់​អាជ្ញាប័ណ្ណ ១១ សម្រាប់​គម្រោង​នៅ​កម្ពុជា ដែល​មាន​ទឹក​ប្រាក់ ៥៣​លាន​ដុល្លារ និង​បាន​ចេញ​អាជ្ញាប័ណ្ណ​វិនិយោគ​ចំនួន ១១២ ដល់​វិនិយោគិន​វៀតណាម មក​វិនិយោគ​នៅ​កម្ពុជា ដែល​មាន​ទុន​ចុះ​បញ្ជី​សរុប ២,៣៦​ពាន់​លាន​ដុល្លារ។

ការ​វិនិយោគ​ទាំង​អស់​របស់​វៀតណាម នៅ​កម្ពុជា​ គឺ ៤០​ភាគរយ​លើ​វិស័យ​កសិ-​ឧស្សាហកម្ម ៣៤​ភាគរយ លើ​ការ​ផលិត​អគ្គិសនី និង ១១​ភាគរយ​លើ​វិស័យ​ធនាគារ និង​ហរិញ្ញវត្ថុ ហើយ​សល់​​ប៉ុន្មាន​វិនិយោគ​លើ​វិស័យ​រ៉ែ​ ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​ និង​ទូរគមនាគមន៍។ ក៏​ប៉ុន្តែ​កម្ពុជា មិន​អាច​ទាញ​សក្តានុពល​ពី​ពាណិជ្ជកម្ម​របស់​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​បាន​ខ្លាំងក្លា ​នោះ​ឡើយ។

អ្នក​តំណាងរាស្ត្រ​គណបក្ស សម រង្ស៊ី លោក សុន ឆ័យ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ប្រទេស​កម្ពុជា ត្រូវ​ការ​ទំនាក់ទំនង​ល្អ​ជាមួយ​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ដូច​ជា​វៀតណាម ដើម្បី​អភិវឌ្ឍ​វិស័យ​សេដ្ឋកិច្ច ប៉ុន្តែ​វៀតណាម​បាន​កេង​ចំណេញ​យ៉ាង​ច្រើន​ក្នុង​វិស័យ​សេដ្ឋកិច្ច ដូចជា​ក្រុមហ៊ុន​វៀតណាម ជា​ច្រើន​មក​វិនិយោគ​នៅ​កម្ពុជា ថែម​ទាំង​នាំ​មក​នូវ​កម្មករ​អ្នក​បច្ចេកទេស​ជា​ច្រើន​ចូល​មក​រស់​នៅ​ក្នុង​ កម្ពុជា​ទៀត។

លោក សុន ឆ័យ បញ្ជាក់​ថា នយោបាយ​វៀតណាម កំពុង​តែ​ឆ្លៀត​ប្រើ​ឥទ្ធិពល​មក​លើ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា៖ «ការ​បញ្ចូល​ជន​ជាតិ​គេ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ការ​ឈ្លាន​ពាន​នា​ពេល​កន្លង​ទៅ នយោបាយ​វៀតណាម សុទ្ធ​តែ​គិតគូរ​ឲ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា ឲ្យ​ស្ថិត​ក្នុង​នឹម​ត្រួតត្រា​របស់​គេ ចាំបាច់​គ្រប់​គណបក្ស​ត្រូវ​មាន​ស្មារតី​ឯកភាព​ជាតិ គិត​គូរ​ពី​បញ្ហា​នេះ»

លោក សុន ឆ័យ បន្ត​ថា លោក​ស្នើ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​បច្ចុប្បន្ន ប្រើប្រាស់​ទំនាក់​ទំនង​កម្ពុជា-​វៀតណាម ប្រកប​ដោយ​ភាព​ឆ្លាតវៃ និង​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ខ្ពស់ ដើម្បី​ធានា​​ឲ្យ​ផល​ប្រយោជន៍​ប្រទេស​កម្ពុជា។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី មន្ត្រី​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា លោក ផៃ ស៊ីផាន មាន​ប្រសាសន៍​ថា រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា និង​វៀតណាម មាន​ការ​សហការ​គ្នា​យ៉ាង​ល្អ​ដើម្បី​បង្កើន​មិត្តភាព សាមគ្គីភាព និង​សហប្រតិបត្តិការ​សេដ្ឋកិច្ច។

លោក​បន្ត​ថា ការ​លើក​ឡើង​របស់​បក្ស​ប្រឆាំង​ដែល​ថា រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា បណ្ដោយ​ឲ្យ​វៀតណាម ប្រើ​ឥទ្ធិពល​លើ​កម្ពុជា ជា​រឿង​មិន​ពិត៖ «បាទ! នេះ​គ្រាន់​ជា​ការ​វាយ​ប្រហារ​ប្រមាថ​ដល់​រដ្ឋាភិបាល​តែ​ប៉ុណ្ណឹង គាត់​មិន​បង្ហាញ​ពី​ការ​ដឹង​ការ​យល់​ជូន​ពលរដ្ឋ​ទេ»

នៅ​ក្នុង​សារ​លិខិត​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ផ្ញើ​ជូន​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​វៀតណាម ក៏​បាន​គូស​បញ្ជាក់​ថា "ចំណង​មិត្តភាព​នឹង​ជួយ​ជំរុញ​ការ​ឈាន​ទៅ​មុខ​ជា​ប្រពៃណី និង​សហ​ប្រតិបត្តិការ​ដ៏​រឹងមាំ​រវាង​ប្រទេស​យើង​ទាំងពីរ"។ សារ​លិខិត​បន្ត​ថា ប្រជាជន​កម្ពុជា នៅ​តែ​ចងចាំ​ប្រកប​ដោយ​ការ​ដឹង​គុណ​យ៉ាង​ជ្រាលជ្រៅ​នូវ​ការ​ជួយ​ឧបត្ថម្ភ​ របស់​រដ្ឋាភិបាល និង​ប្រជាជន​វៀតណាម ក្នុង​ការ​រំដោះ​ប្រទេស​កម្ពុជា ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​របប​ប្រល័យ​ពូជសាសន៍ ប៉ុល ពត នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៩។

យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​អ្នក​នយោបាយ​មួយ​ចំនួន​មិន​ឲ្យ​តម្លៃ​ការ​លើក​ទ័ព​វៀតណាម ចូល​កម្ពុជា នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៩ នោះ​ឡើយ ដោយ​ពួក​គេ​អះអាង​ថា វៀតណាម​មក​ឈ្លាន​ពាន​កម្ពុជា។
អ្នក​វិភាគ​ឯករាជ្យ​ឲ្យ​ដឹង​ថា បើ​គ្មាន​ទ័ព​វៀតណាម​ទេ ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា ក៏​ប្រហែល​ជា​ត្រូវ​ស្លាប់​ជា​ច្រើន​ទៀត​ដោយសារ​របប ប៉ុល ពត ដែរ ប៉ុន្តែ​កម្ពុជា​ក៏​មិន​ត្រូវ​ដឹង​គុណ​វៀតណាម ហួស​ហេតុ​ដែរ។
លោក​បណ្ឌិត សុខ ទូច មាន​ប្រសាសន៍​ថា ទំនាក់​ទំនង​ល្អ​របស់​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ជា​ភាព​សុខ​ក្សេមក្សាន្ត​នៅ​ក្នុង​ តំបន់។ លោក​បន្ត​ថា ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ រដ្ឋាភិបាល​ខ្មែរ សង្គម​ស៊ីវិល​ខ្មែរ បក្ស​ប្រឆាំង​ខ្មែរ​មិន​ចាំបាច់​តែ​រំលឹក​គុណ​វៀតណាម រហូត​នោះ​ឡើយ ព្រោះ​ខ្មែរ​ក៏​ធ្លាប់​ធ្វើ​គុណ​ឲ្យ​វៀតណាម​ច្រើន​ដែរ។

លោក​បញ្ជាក់​ថា ការ​រៀបចំ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់លាស់​ត្រឹមត្រូវ​ជា​កត្តា​ជំរុញ​ទំនាក់​ទំនង​ល្អ​របស់​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​ដែរ៖ «យើង ​មាន​ដែល​ឲ្យ​វៀតណាម ដឹង​គុណ​យើង​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​៣០ មេសា ១៩៧៥ បើ​សិន​គ្មាន​ខ្មែរ​ឲ្យ​ទឹក​ដី​វៀតណាម អាច​រំដោះ​ប្រទេស​បាន​ទេ អា​ហ្នឹង​ដែល​យើង​ត្រូវ​និយាយ​សុំ​ឲ្យ​រៀបចំ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ កុំ​បំភ្លៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ការ​បំភ្លៃ​នេះ​ហើយ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្មែរ​បែក​បាក់​ជាមួយ​សៀម-​ខ្មែរ បែក​បាក់​ជាមួយ​យួន»

បើ​តាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ទំនាក់​ទំនង​កម្ពុជា-​វៀតណាម បាន​បណ្ដាល​ឲ្យ​អតីត​មហាក្សត្រ​ខ្មែរ​ព្រះបាទ​ជ័យ​ជេដ្ឋា​ទី​២ នៅ​ឆ្នាំ​១៦២៣ ព្រះ​រាជានុញ្ញាត​ឲ្យ​វៀតណាម ចូល​កាន់​កាប់​កម្ពុជា ជា​ច្រើន​ខេត្ត។
ទំនាក់ទំនង​កម្ពុជា-​វៀតណាម ក៏​បាន​រួម​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​អាណានិគម​និយម​បារាំង។ ទំនាក់​ទំនង​កម្ពុជា-​វៀតណាម បាន​នាំ​ឲ្យ​វៀតណាម បង្រួប​បង្រួម​ជាតិ​បាន​សម្រេច​នៅ​ក្នុង​សង្គ្រាម​វៀតណាម។ទំនាក់​ទំនង​ កម្ពុជា-​វៀតណាម បាន​វាយ​កម្ទេច​របប​ខ្មែរ​ក្រហម នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៩ សង្គ្រោះ​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា។

អ្នក​វិភាគ​មួយ​ចំនួន​នៅ​តែ​បារម្ភ​ថា កម្ពុជា​ចាញ់​ប្រៀប​វៀតណាម ខណៈ​ពេល​ដែល​ពលរដ្ឋ​វៀតណាម តែងតែ​លើក​ពាក្យ​ស្លោក​ថា តឹកដឹក តឹកវ៉ាង (Tat dat tat vang) ដែល​មាន​ន័យ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​ថា មួយ​សង់ទីម៉ែត្រ​ដី​ស្មើ​នឹង ១​សង់ទីម៉ែត្រ​មាស៕

ខុទ្ទកាល័យ សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន ផ្ញើលិខិតបំភ្លឺពាក់ព័ន្ធការចុះផ្សាយរបស់កាសែត ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍


Monday, 25 June 2012

Launching of the 2011 Mid-term Review Report on the Implementation of the National Strategic Development Plan Update 2009-2013




Keynote Speech at the Launching of the 2011 Mid-term Review Report on the Implementation of the National Strategic Development Plan Update 2009-2013
Phnom Penh, June 14, 2012

Excellencies, Ladies and Gentlemen,
Dear participants!

Today, I am very pleased to participate in the Launching of the 2011 Mid-term Review Report on the Implementation of the National Strategic Development Plan Update 2009-2013. Taking this auspicious opportunity, I would like to highly value the management and officials of the Ministry of Planning, Supreme National Economic Council and concerned ministries that make a concerted effort to realize this valuable and fundamental piece of work for Cambodia development. I would like to thank development partners, international and national organizations, civil society, private sector, in particular the United Nations Development Program (UNDP), the World Bank, the United Nations Population Fund (UNFPA) and the United Nations Children’s Fund for providing both technical and financial support to the Ministry of Planning for preparing the 2011 Mid-term Review Report on the Implementation of the National Strategic Development Plan Update 2009-2013. 

In this spirit, I strongly believe that the continued implementation of the National Strategic Development Plan Update 2009-2013 will return better result as we have accumulated lessons and experiences from the implementation of previous plans and due to fact that the NSDP Update is formulated by using appropriate methodology with more careful consideration of responsibilities of concerned ministries-institutions and more accurate projection of expenditure for implementing the plan’s activities and, in particular, strong support from concerned ministries-institutions and other stakeholders. The NSDP Update 2009-2013 reflects the Royal Government’s firm determination to realize the visions of national development policies, formulated to respond to the people’s faith and support, even though it means a heavy burden. 

Recently, Cambodia has had to deal with three major problems, that include (1) addressing employment problem to promote economic growth while the world faced with global financial crisis and decline; (2) the need to protect territorial integrity; (3) dealing with problems caused by severe flooding in 2011. In general, these problems could not prevent us from moving forward. Cambodia need to continue to promote economic growth and accelerate poverty reduction by focusing the attention on productivity enhancement and diversification in the agriculture sector, agro-industry development, education expansion, vocational and skill training, health service, restoration and construction of physical infrastructure, solution to land issues, private sector development, strengthening of institutional capacity, trade facilitation and integration of Cambodia’s economy into the regional market. Indeed, these work priorities will strengthen our position and improve work consistency in order to address challenges and bottlenecks. 

Based on the National Strategic Development Plan, Cambodia is able to achieve a remarkable development progress, that include the assurance of the normalcy of the people’s livelihood, the ability to successfully guide the country during the period of hardship, the creation of favorable environment for ensuring macroeconomic stability, reactivating economic growth after suffering from economic turmoil in 2009 and achieving socio-economic development and poverty reduction progress as stipulated in Cambodia Millennium Development Goals 2015. At the same time, Cambodia has fully integrated itself into region and the world and is actively engaging in various international cooperation based on the principle of equal status and equal rights. The National Strategic Development Plan will continue supporting and accelerating the implementation of various Royal Government’s policy programs, in particular, the Rectangular Strategy – Phase II for growth, employment, equity and efficiency. 

In this regard, I am very pleased to officially launch the Mid-term Review Report on the Implementation of National Strategic Development Plan Update 2009-2013, which takes into account all developments since 2009, provides comprehensive, balanced and unbiased information that allow us to assess the economic welfare and key foundation for socio-economic development with greater certainty. I would brief the recent macroeconomic and social developments as follows: 
  • During 2004-2007, annual economic growth rate exceeded 10%. Growth rate slightly declined to 6.7% in 2008, and to nearly zero in 2009. In 2010 and 2011, growth bounced back to 6%-7% per annum.
  • With regard to budget implementation, up to 2008 the Royal Government maintained the gaps between revenue and expenditure about 3%-4% of GDP. After 2008, the Royal Government has increased public expenditure to prevent economic downturn, causing the gap between revenue and expenditure to increase to 6% in 2010. The inflation increased to two-digit figure in 2008, but at present it has decreased to between 5%-6%; and the Riel/USD exchange rate has fluctuated within 5% limit.
  • In 2009, preliminary forecast shown that the proportion of people living below the poverty line is about 20%. This shows that Cambodia has achieved its first goal of the Cambodia’s Millennium Development Goals.
  • The adoption of the Anti-Corruption Law gives the jurisdiction to the Royal Government to enforce this law. Various legislative and public administrative reform programs are taking place. The important point that should be noted is the role of district-commune councils in implementing development programs in the framework of de-concentration and decentralization that are worth between USD 70 million and USD 90 million per annum.
  • Good governance has been measured through some key indicators such as the preparedness for investment, confidence in the public civil servants, safety level, land conflict and so forth. Based on these indicators, we see that the quality of governance has been gradually improved.
  • With respect to agriculture,  Cambodia exported 2.5 million metric tons of paddy rice in early 2010. Rice fields account for 79% of the total cultivated areas. The size of rubber plantation increased by 39.6% between 2009 and 2010. Fresh water fisheries output increased by 3.85% during the same period. Seawater fisheries out also increased on average about 40.5% in the last 5 years.
  • Regarding land management, up to early 2011, about 2.4 million land title certificates in 16 provinces have been issued by the Ministry of Land Management, Urbanization and Construction. Among those, the areas of 6,250 hectares are social land concession for 1,604 landless families under the social land distribution project. The Ministry allocated additional 10,000 hectares of land for 3,000 families under the social land concession program. With regard to UXO clearance, the total area of 53,575 hectares have been cleared up to 2009, and the clearance coverage increased to 63,962 hectares in 2010.
Along with this, the Royal Government deepened its reform programs in two priority sectors, including fisheries and land sector. In other words, it is the implementation of new activities within the framework of old policies in fisheries and land sector. In particular, on March 8, 2012, I laid out seven recommendations regarding fishing lot reform and nullified the directive on the restriction of family-level fishing equipment to accommodate this deepened reform program. The implementation of fishing lot reform program not only allow for household fishing and conservation of fishing lot, but also the establishment of fishing communities for managing fishing lots, and preventing and cracking down on fishing violations. Taking this opportunity, I would like to give instructions to the Ministry of Agriculture, Forestry and Fisheries, the Fisheries Administration and land authorities to continue to focus attention on a number of measures, that include:

(1) – continued dissemination of fishing regulations and laws to the people, especially the seven recommendations I laid out on March 8, 2012;

(2) – training and capacity building for fishing communities across the country  to ensure the sustainability of fishing and conservation lots, especially capacity strengthening for fishing communities so that they can fully participate in implementing the deepened reform program and avoid unintentional fishing violation;

(3) – promoting the spirit of conserving flooded forest and mangrove among fishing communities, especially through the strengthening of all levels of partner network to support the activities of fishing communities;

(4) – the Fisheries Administration and local authorities must permanently monitor the crack down on fishing violations in order to implement strategy on cracking down fishing violations and strengthening of fishing communities to manage the fishing lots awarded by the Royal Government.    
Along with this, in order to increase the efficiency of the management of economic land concessions, the Royal Government has issued firm orders to competent ministries-institutions and authorities to effectively implement the policy and conditions of the economic land concession agreements and focus attention on the implementation of the agreements on economic land concessions, especially in line with the leopard spot formula to avoid violation on individual and community lands and impact on the livelihood of the people, aiming to make economic land concessions serve the interest of the country and the people in a sustainable manner. In addition, the companies that have been grated economic land concession but violated procedures and conditions by logging without developing the land, illegally encroaching more land, keeping the land for resale, violating agreement conditions, infringing on individual or community’s lands, the Royal Government will revoke all those economic land concessions. To implement this spirit, local people, who have been living, either legally or illegally, in the areas of economic land concessions and economic forest concessions will be given land titles. Along with this, the Royal Government will allocate at least 10% of the economic land or forest concessional areas for local people who have been living on the economic land or forest concessional areas to use and derive benefits from, and to prepare for the possible increase of land demand in those communities.
  • With respect to rural development, Cambodia plans to construct additional 3,518 KM of rural roads from 2009 to 2013. During the first half of the plan, 915 KM of rural roads were constructed. In 2010, around 43.5% of rural dwellers have access to clean water, against the CMDG’s goal of 50% by 2015. This indicates that we are on track to achieve this target.
  • Cambodia succeeded in managing its water resource management. The target is to expand 25,000 hectares of irrigated areas per annum. Cambodia has the potential of irrigating more than 30% of cultivation in spite of limited irrigation efficiency.
  • The total length of DBST roads increased from 3,204 km in 2009 to 3,954 km in 2011, which correspond to targets of the plan. Along with that, in order to enhance rail transportation service, Cambodia has entered into a concession agreement with a private company that will allow it to administer rail transportation business, once the railway reconstruction has been completed put into operation in 2013. The capacity of major ports have been strengthened and expanded. Regarding civil aviation, Cambodia has ratified two conventions, including ASEAN Agreement on the Liberalization of Air Freight Services and ASEAN Multilateral Agreement on Air Services.
  • Per capita electricity output increased by 5% to 6% per annum from 2009 to 2011. However, the high cost of electricity per KWH in Cambodia remains a challenge for industrial sector.
  • The industrial output experienced 2-digit jump in 2010 following the decline in 2009, while the construction sector shrank in 2010. The tourism sector increased by 16% in 2010, following the slowdown in 2009. The number of tourists increased in the first three months of 2011.
  • With regard to the implementation of employment policy, we arrange for the dispatch of workers to work abroad by ensuring workplace safety and mechanism for solving workplace conflicts, promoting social security and upgrading workers’ skill through vocational training.
  • With respect to social security sector, the National Social Protection Strategy for the Poor and Vulnerable was launched in 2011. It comprises of four main programs, including: vocational and skill trainings, social insurance (contributory system), social safety nets (non-contributory system), and other complimentary social welfare services.
  • In the education sector, we successfully achieved targets for the primary education, but there remained some major challenges such as the education and retention of students in post-primary education and tertiary education.
  • We observed a positive trend in the health sector, especially the improving indicators of maternal and child mortality rates. We also achieved a remarkable progress in the work related to gender, in particular, all ministries-institutions have been vigorously implementing their respective gender mainstreaming programs.                             
We noticed that Cambodia has undergone a tremendous change, ranging from political and security to economic and social changes over the last few years. This report highlights new development progresses in Cambodian, by directing attention to accelerating poverty reduction through vivid policies and activities and providing recommendations for future implementation. In light of this, the management of all ministries-institutions must continue reviewing and formulating future action plans according to the National Strategic Development Plan Update 2009-2013 and must overcome challenges ahead such as the lack of physical and human resources, the limitation of public service reforms, the lack of harmonization between programs, and weaknesses of monitoring and evaluation.

Indeed, the Mid-term Review Report of the National Strategic Development Plan Update 2009-2013 is a vital document and work agenda that acts as the roadmap for concrete, appropriate, and correct actions in the short term. Obviously, the royal government will continue its effort, vigorously implement and deepen its existing reform programs, because these reforms are not only a matter of life and death, but also represent our ownership. Based on this view, on behalf of the Royal Government of Cambodia, I would like to provide some recommendations as follows:

First. We must continue to expand policy coordination between ministries-institutions, development partners, and donor communities to strengthen governance, to broaden and deepen reform programs in all sectors. These tasks must be consolidated into a single system, interconnected and mutually complimentary for the realization of socio-economic development goals, the management of development work, and the protection of natural resources and environment.

Second. All relevant ministries-institutions must prepare or update their respective strategic development plans by reviewing ongoing projects and programs as well as new projects and programs which are funded by either internal or external resources in order to ensure consistency with and linkage to the National Strategic Development Plan Update 2009-2013.
Third. All provinces-capitals must update their respective strategic provincial-capital development plans and prepare the 3-year rolling public investment programs in conformity to priorities and mandate of the National Strategic Development Plan Update 2009-2013 as instruments for implementing decentralization and deconcentration program and considering investment proposals determined by the Law on the Administrative Management of the Capital, Provinces, Municipalities, Districts, Khans.  

Fourth. Ministries-institutions must give high priority to regular monitoring and evaluation of the implementation of action plans, programs and projects, and report to the Ministry of Planning, so that the Ministry of Planning can consolidate information and make overall assessment of the progress in achieving goals and targets of development as inscribed in the National Strategic Development Plan Update 2009-2013.

As mentioned above, I would like to appeal to the management and officials of all ministries-institutions, armed forces and local authorities of all levels to support and actively take part in implementing the National Strategic Development Plan Update 2009-2013. Given the implementation of this plan, I strongly believe that Cambodia can make active and consistent steps forwards to achieve its long-term vision, which is to gradually build Cambodia society to ensure full peace, political stability, security and social order, equitable and sustainable development, firm adherence to the multi-party democratic principle, respect of human rights and human dignity, social cohesion, highly educated citizens, improved standard of living and harmonization in the society.
Before ending, once again I would like to deeply thank and highly value the Ministry of Planning, the Word Bank, and the UN system for playing active and important role in coordinating the preparation of the mid-term review report and for providing technical and financial support for preparation and publishing of mid-term review report of National Strategic Development Plan Update 2009-2013. I would like to thank private sector, civil society, national and international organizations as well as government representatives of friend countries for actively supporting the preparation and implementation of the National Strategic Development Plan Update 2009-2013 that results in such significant progress.  

Finally, together with the launching of the Midterm Review Report on Implementation of National Strategic Development Plan Update 2009-2013, I would like to wish Excellencies, ladies and gentlemen four gems of Buddhist blessing: Longevity, Nobility, Healthiness and Strength.

Source: CNV 

Speech at the Opening of the 22nd ASEAN and ASEAN Plus three Labor Ministerial Meeting, and Related Meetings, under the topic of “Improving Social Protection and Skills Development”

Source: Cambodia New Vision (CNV)
 
Speech at the Opening of the 22nd ASEAN and ASEAN Plus three Labor Ministerial Meeting, and Related Meetings, under the topic of “Improving Social Protection and Skills Development”
Phnom Penh, 10 May 2012

Excellencies, Labor Ministers of ASEAN and Partner Counties,
Excellency, Secretary General of the ASEAN,
Excellency, Director General of International Labor Organization, 
Excellencies, Ambassadors to the Kingdom of Cambodia,
Excellencies, Ladies and Gentlemen, 

It is my great pleasure to officiate the opening of the 22nd ASEAN and ASEAN Plus three Labor Ministerial Meeting, and related meetings being held in Phnom Penh capital of the Kingdom of Cambodia. This meeting is very meaningful for Cambodia, other ASEAN countries and ASEAN Plus 3 to review the progress of cooperation and setting future direction to further strengthen our integration and jointly address challenges we are facing. 

On behalf of the Royal Government and people of Cambodia, I would like to extend our warmest welcome to delegates from ASEAN and development partners, who participate in this important meeting. Your presence clearly indicates the strong bonds of friendship and cooperation among ASEAN and we will continue to work closely together. I am of the view that this meeting will contribute to promoting ASEAN Plus Three countries to continue their endless efforts and responsibilities to realize the success of ASEAN integration, which is our common goal of creating ASEAN community in 2015. Indeed, this work will help promote more growth and strengthen friendship bonds among ASEAN and ASEAN Plus Three countries. 

Taking this opportunity, I would like to give my full support to and highly value the topic of “Improving Social Protection and Skills Development”, which is one of the important topics that ASEAN member countries have been making effort to address in order to develop the society of ASEAN and ASEAN Plus Three countries. Overall, the topic will enable ASEAN to strengthen its mechanisms that are based on “People-Centered Community” and strengthen our common spirit which is ”ASEAN: One Community, One Destiny”, which was adopted in the 20th ASEAN Summit.

Indeed, the selection of “Improving Social Protection and Skills Development” as the topic for this ASEAN Ministerial meeting reflects our particular attention on social protection, strengthening of social safety nets that are key factors for enhancing social welfare and sustainable socio-economic development. In other words, this initiative will not only contribute to strengthening social safety nets in the context of poverty reduction, but also to strengthening social protection systems in the context of global economy which requires knowledge and high level of skills.

As you all are aware that Cambodia hosted the 20th ASEAN Summit in April. I am pleased to see that all ASEAN member countries work together to strengthen the spirit of solidarity and sharing and to deepen cooperation which results in numerous initiatives and cooperative projects being discussed and adopted. Based on this along with the region’s quick post-crisis recovery, it is a great opportunity for ASEAN and ASEAN Plus Three countries to further strengthen cooperation and deepen regional integration of financial, trade, investment, agriculture, tourism, education and public health sectors as well as the connectivity of physical infrastructure. Therefore, we have to continue our dialogue to bring about the enhancement of social protection and skills development for our work forces.
In this regard, please allow me to share humble views on the issue as follows:

First - Social protection is an important factor of development strategies and poverty reduction policies. Therefore, we have to pay high attention to providing better services to the poor by specifically enhancing the effectiveness of social protection mechanisms to enable the poor and vulnerable groups build their own resources which are critical factors for rescuing themselves and their families from poverty trap and ensuring sustainability. To achieve that, we should attach highest priority to the goal of creating the ASEAN Economic Community, which is to transform ASEAN into a single market and production base characterized by free flow of goods, services, investment, and skilled labor. We must seek ways to lay out priority actions and key concrete measures to address this challenge and bridge gaps which are the obstacles to the realization of ASEAN Economic Community as planned. 

Second - In order to achieve the aforementioned goals, member countries need to have proper work programs for promoting incomes and capabilities of poor communities, and they also must accelerate their work to achieve the Millennium Development Goals (MDGs) for 2015. Important tasks that must be achieved include the promotion of participation of community members, including the poor, women, ethnic minority communities and the like so that they can involve with the development process, the promotion of institutional capability of local communities, the enhancement of capability and ability of local communities and local authorities as well as local development partners in reducing poverty with ownership and responsibility. 

Third - We need to continue paying attention to the social protection system that covers workers and employees, especially the old, the disabled, those injured at work, women on maternity leave and other health-related problems at workplaces. Programs designed to address unemployment should also be included in the social protection system. 

Forth - With regard to skills development, I would like to direct the attention of all the participants to the fact that each individual country is preparing themselves for the regional and global integration characterized by fierce competition, and the key determinant is the capable human resources. Hence, we need to ensure that our workforces always possess sufficient capability for job opportunities that require new skills and respond to global labor demand, so that they are able to compete in the  labor market characterized by the free flow of skilled labor in the region by 2015. 

Fifth - Regarding the strengthening of competitiveness of each ASEAN member country, human resources have played an important role in setting directions for the socio-economic development. Hence, with an abundant labor force of about 285 million workers, ASEAN need to acknowledge the importance of job creations, the development of labor force’s quality, and the provision of social safety nets to employees. In general, the direction of ASEAN’s work on labor and human resources has been set by the work program of ASEAN labor ministers since 2000. This work program provides a framework for the preparation of the regional labor force to deal with challenges arising from globalization and trade liberalization. We all are aware that this work program initially has 5 priorities, including employment generation, labor market surveillance, labor force movement, social protection and tripartite cooperation, followed by the sixth priority agreed by ASEAN labor ministers in 2006, which is health and workplace’s sanitation.

Sixth - In addition to all these priorities, ASEAN need to continue finding solutions to migrant worker issues, that was already prepared on 13th January 2007. ASEAN leaders have signed the Declaration on the Protection and Promotion of the Rights of Migrant Workers. A Committee has been established to operationalize this declaration. Its first meeting was convened in September 2008, followed by many subsequent meetings. Hence, this Committee should accelerate the preparation of the draft of ASEAN’s instruments on the protection and promotion of the rights of migrant workers, the issue which was first discussed in April 2009 in Bangkok. 

Truly, the protection and promotion of the rights of migrant workers is an important issue for ASEAN because the free flow of skilled labor is a primary characteristic of the ASEAN Economic Community. Although this goal has not been fully achieved, mutual exchange of labor force among ASEAN countries has been robustly taking place. In fact, under the framework of ASEAN, some countries import workers while some others export workers, including Cambodia. This emphasizes the necessity for strengthening cooperation among ASEAN countries in order to protect the rights of migrant workers. With respect to this problem, we should take note that ASEAN has already done some of the tasks but it is yet to achieve a proper agreement for the implementation.
In general, although the economic integration focuses on the flow of skilled labor, but the real challenge is the protection of the rights of unskilled or low-skilled workers. Hence, we should push hard for the protection of the rights of migrant workers to correspond to the ASEAN Human Rights Declaration which is to be adopted in 2012. More importantly, Cambodia would like to request all the member countries to adhere to the principles of laws and human rights by strictly avoiding insulting lives or causing difficulties for migrant workers. 

With respect to what I have raised above, I believe that we all will continue strengthening and expanding our firm cooperation and commitment in order to achieve common economic growth and build“A People-Centered Community” which is in line with the theme of “ASEAN: One Community, One Destiny”, chosen for ASEAN 2012 to highlight the commitment and cooperation of ASEAN nations in building ASEAN Community as a closely-bonded family with political, security, economic and socio-cultural harmonization which is rule-based, peaceful and economically strong through improving social protection and skills development.

Obviously, the promotion of social protection requires not only concrete mechanism and guidelines, but also adequate capital. However, funding for the task depends on development pace of all member states.  But, in the context of current and future globalized economy, the economic growth of each member state will be determined by its workforce productivity with proper qualification and high producing capacity. Therefore, there is no doubt that once adequate social protection fund is secured, capacity building or skills development will be upgraded.

Based on its experiences, Cambodia took concrete actions to respond to the global economic and financial turmoil by proactively mitigating a number of risks and uncertainties such as the change of demand for skill levels and upgrade of skills through training vocational and life skills that are an important part of the social safety nets. From this point, we could conclude that, no matter how bad the situation is, we must be able to control economic pulses and manage priorities, which is the necessary philosophy for progress in national socio-economic development.

Therefore, we could see clearly that training of the right skills or skills development and promotion of social protection effectively complement each other and cannot be separated. In this sense, I would like to request Excellecies, ladies and gentlemen to have in-depth and comprehensive discussion to seek key solutions for enhancing social protection and skills development to an appropriate level to enable full participation in the ASEAN integration in 2015. I am confident that 22nd ASEAN Labour Ministers Meeting (LMM), ASEAN+3 and related meetings will achieve great success and become a forum of solidarity, friendship and close cooperation. 

At the end, I would like to wish Excellencies, ladies, and gentlemen,  all delegates from ASEAN and partner countries good health and success in all tasks, and especially good experience during the stay in the Kingdom of Cambodia, land of the magnificent Angkor. 

Now, May I declare the opening of the  22nd ASEAN Labour Ministers Meeting (LMM), ASEAN+3 and related meetings.